Appanah’ın Göç ve Şiddet Temalı Çoksesli Romanı: Tropique de la Violence

Appanah’s Polyphonic Novel Themes of Migration and Violence: Tropic of Violence

Özet

Çağdaş Frankofon yazınının önemli temsilcilerinden Morituslu yazar Nathacha Appanah, yapıtlarında genellikle kimlik, yabancılaşma, sürgün, göç ve şiddet gibi çağımızın karmaşık ve çoksesli dünyasını yansıtan temaları ele alır. 2016 yılında yayımlanan Tropique de la Violence adlı romanı okuru, Mayot Adasında Gazze adı verilen bölgedeki suç dünyasının içine çeker. Göç, şiddet ve yabancılaşma temalarının işlendiği çoksesli bir anlatı yapısına sahip olan yapıtta beş farklı anlatı kişisi öz bilinçleriyle okura seslenir. Romanın anlatı kişileri; duyular, nesneler ve evrensel uzam betimlemeleriyle şiddete ve göçe ilişkin toplumsal ve kültürel belleği harekete geçirecek unsurları etkili biçimde kullanırlar. Göç ve göçmen kavramının tarihsel boyutuna da dikkat çekilen romanda göçün toplumsal bellekteki farklı anlamsal çağrışımlarına yer verilir. Okuru suçtan ziyade suça iten psikolojik veya sosyal etkenler üzerinde düşünmeye iten yazar, şiddetin kültürel ve yapısal boyutuna vurgu yapar. Appanah, karşıtlıklarla kurduğu bu anlatı evreniyle gerçeklik algısındaki yanılsamaları gösterir. Bakhtin ve Kristeva’nın çokseslilik kuramı çerçevesinde, metinde çoksesliliği sağlayan unsurlara dikkat çekilen bu çalışmada roman karakterleri aracılığıyla göç ve şiddet temalarının nasıl ele alındığı incelenmiştir.

Abstract

Mauritian author Nathacha Appanah, one of the important representatives of contemporary Francophone literature, often deals with themes that reflect the complex and polyphonic world of our age, such as identity, alienation, exile, immigration, and violence. His novel Tropique de la Violence, published in 2016, draws the reader into the criminal world of the Gaza Strip on the Island of Mayot. In the work, which has a polyphonic narrative structure where the themes of migration, violence, and alienation are covered, five different narrators address the reader with their own consciousness. The novel’s characters effectively use the elements that activate the social and cultural memory of violence and migration through their descriptions of senses, objects, and universal space. In the novel, which also draws attention to the historical dimension of the concept of migration and immigrant, different semantic connotations of migration in social memory are included. The author, who pushes the reader to think about the psycho-social factors that lead to crime rather than the crime itself, draws attention to the cultural and structural dimensions of violence. Appanah shows the illusions in the perception of reality with this narrative universe that he builds with contrasts. In this study, we draw attention to the elements that provide polyphony in the text within the framework of Bakhtin and Kristeva’s theory of polyphony, and we examined how the themes of migration, identity, alienation and violence are handled by the narrative characters.