Evaluation of renal parenchymal defects with 99m Technetium mercaptoacetyltriglycine scintigraphy using a modified grading and scoring system: Comparison with 99mTechnetium dimercaptosuccinic acid

Teknesyum-99M Merkaptoasetiltriglisin sintigrafisi ile renal parankimal defektlerin modifiye gradeleme ve skorlama sistemi kullanılarak değerlendirilmesi: Teknesyum-99M dimerkaptosüksinik asit ile karşılaştırma

Özet

Amaç: Bu çalışmada amaç, Teknesyum-99m Merkaptoasetiltriglisin (Tc-99m MAG3) renal dinamik sintigrafinin toplanmışgörüntüleri kullanılarak kortikal skarların tespit edilip edilemeyeceğini değerlendirmek ve sonuçların Tc-99m Dimerkaptosüksinik asit (Tc-99m DMSA) sintigrafisi ile karşılaştırılmasıdır. Gereç ve Yöntemler: Tc-99m MAG3 ve Tc-99m DMSA sintigrafileri iki hafta içinde yapılmış 68 hastanın toplam 135 böbrekünitesi (12 erkek ve 56 kız, ortalama yaş 9, yaş aralığı 3-16) değerlendirmeye alındı. Her iki çalışmadan elde edilen parankimal fonksiyon parametreleri semikantitatif skorlama ve gradeleme sistemleri ile karşılaştırıldı. Ayrıca her iki metodlahesaplanan diferansiyel renal fonksiyon (DRF) değerleri arasındaki ilişki değerlendirildi. Bulgular: Semikantitatif skorlama ve gradeleme sistemlerine gore, Tc-99m MAG3 ve Tc-99m DMSA kortikal sintigrafileri arasındaki uyum mükemmeldi (rk tau b=0,833). Tc-99m MAG3 sintigrafisinin sensitivite, spesifite ve doğruluğu sırasıyla %92,6, %96,8 ve %95,5 idi. Renal skarları belirleme açısından iki metod arasında anlamlı bir farklılık yoktu (p>0,05). Sonuç: Tc-99m DMSA sintigrafisinde belirlenen parankimal lezyonların çoğu Tc-99m MAG3 sintigrafisinde de gösterildi. Düşük radyasyon maruziyeti ile Tc-99m MAG3 sintigrafisi böbreğin perfüzyonu, konsantrasyonu, temizlenmesi, parankimal fonksiyonları ve DRF hakkında, ek bir görüntüleme metoduna gerek kalmaksızın benzer bilgiler sağlayabilir. İki metodun karşılaştırılmasında skorlama ve gradeleme sistemleri kullanılarak parankimal değerlendirmenin güvenilirliği artırılmıştır.

Abstract

Objective: The aim of this study was to evaluate whether corti-cal scars can be detected using the summed images of 99mTech-netium-mercaptoacetyltriglycine (99mTc-MAG3) renal dynamicscans, and to compare the results with 99mTechnetium-dimer-captosuccinic acid (99mTc-DMSA) scans.Materials and Methods: We evaluated a total of 135 renal unitsfrom 68 patients (12 boys and 56 girls, with a mean age of 9years old; range 3-16 years old) who had 99mTc-MAG-3 and99mTc-DMSA scintigraphy within a period of two weeks. Dif-ferential renal function (DRF) values and parenchymal functionparameters obtained from the two studies were compared withsemiquantitative scoring and grading systems.Results: The correlation between 99mTc-MAG-3 and 99mTc-DMSA cortical scintigraphy, according to the semiquantitativescoring and grading systems, was perfect (rk tau-b=0.833). Thesensitivity, specificity, and accuracy of 99mTc-MAG-3 scintigra-phy were 92.6%, 96.8%, and 95.5%, respectively. There wasno significant difference between two methods in detectingrenal scars (p>0.05).Conclusion: Most parenchymal lesions detected on 99mTc-DMSA scans were also identified on 99mTc-MAG-3 parenchymal scans. By lowering the radiation exposure, 99m-Tc MAG-3scintigraphy can provide simultaneous information on renalperfusion, concentration, drainage, parencymal functions, andDRF without the need for additional imaging methods. The reliability of renal parenchyma evaluation was increased by using scoring and grading systems to compare the two methods.