KAYBEDERİM KENDİMİ BEN FİLMİN GİDİŞİNDE : NÂZIM HİKMET'TE SİNEMA İZLEĞİ

Özet

ÖZ: Bu makalede, Nâzım Hikmetin edebi metinlerinde ve gazete yazılarındasinemayı nasıl izlekleştirdiğinin çözümlenmesi amaçlanmaktadır. Nâzım Hikmettesinema izleği bilinç kavramıyla yakından ilişkilidir. Sinemanın tarihsel dinamik- lerin ve çatışmaların alegorisi olarak işlediği koşullarda toplumsal ve bireyselbilinçle sinema arasında paralellikler kurulmaktadır. Ancak, toplumsal cinsiyet,oryantalizm, sömürgecilik ve emperyalizm söz konusu olduğunda Nâzım Hikmetinizleyicinin bilincine dair söylemi etkilenme endişesi tarafından belirlenmekte- dir. Bu makalede aynı zamanda Nâzım Hikmetin sinemasının Sait Faik, PeyamiSafa, Fahri Celal ve Mahmut Yesari gibi yazarlardan farkları ve benzerliklerinede işaret edilmektedir.

Abstract

This article aims to analyze how cinema was thematized in NâzımHikmet s literary works and columns. The theme of cinema in Nâzım Hikmet isclosely related with his concept of consciousness. In examples wherein cinemafunctioned as an allegory of historical dynamics and conflicts, Nâzım Hikmetdrew a parallel between social and / or individual consciousness and cinema. Onthe other hand, Nâzım Hikmet s discourse on the consciousness of the spectator was determined by the concept of anxiety of influence whereas the discussionwas about gender, orientalism, colonialism and imperialism. This article alsocompares and contrasts Nâzım Hikmet s cinema to the representations of cinemain the works of Sait Faik, Peyami Safa, Fahri Celal and Mahmut Yesari.