Hepatit B Virüsü Genotiplerinin ve Viral Yükün Peginterferon-α-2a ile Tedavi Edilen Hastaların Yanıtı Üzerindeki Etkisi

Effect of Hepatitis B Virus Genotypes and Viral Load on the Response of Patients Treated with Peginterferon-α-2a

Özet

Amaç: Bu çalışmada, kronik hepatit B virüslü (HBV) hastaların tedavi yanıtı üzerine genotip ve HBV-DNA’nın etkisini ortaya çıkarmak amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntemler: Kronik HBV tedavisi gören hastalar üzerinde yürütülen kesitsel, retrospektif bir çalışmadır. Peginterferon- -2a ile tedavi gören toplam 54 kronik HBV’li hasta incelendi. Genotiplerin ve diğer faktörlerin virolojik yanıt, kombine yanıt ve hepatit B yüzey antijen (HBsAg) klirensi üzerindeki etkileri lojistik regresyon ve ki-kare testi ile analiz edildi. Bulgular: Başlangıçtaki viral yük ve HBV genotipinin hastaların tedavi yanıtı üzerinde önemli etkiye sahip olduğu bulundu. Genotip A’ya sahip hastaların, miks genotip enfeksiyonu (A + D) olan hastalardan daha fazla yanıt verdiği bulundu. Bununla birlikte, bu fark sadece virolojik yanıt için anlamlıydı. Düşük (20.000 IU/mL) viral yüke sahip olanlara göre daha yüksek oranda virolojik yanıt, birleşik yanıt ve HBsAg klirensi göstermiştir. Sonuç: Peginterferon-α-2a tedavisi, genotip A veya D olan monoenfekte HBV hastalarında karma genotipli (A + D) hastalara göre daha etkilidir. Ayrıca, başlangıçta düşük viral yüke sahip hastalar, başlangıçta yüksek viral yüke sahip hastalardan daha yüksek bir yanıt oranına sahiptir

Abstract

Objectives: Present study was aimed to find out the influence of genotype and hepatitis B virus (HBV)-DNA on the treatment response of the patients with chronic HBV. Materials and Methods: It was a cross-sectional, retrospective study carried out on patients undergoing treatment of chronic HBV. A total of 54 patients with chronic HBV, who were under treatment with peginterferon-α-2a, were included. Effects of genotypes and other factors on virologic response, combined response and hepatitis B surface antigen (HBsAg) clearance were analyzed with logistic regression and chi square test. Results: Baseline viral load and HBV genotype were found to have significant influence on the patients’ response. Patients with genotype A were found to responde more to the treatment than patients with mix genotype infection (A + D). However, this difference was only significant for virologic response. Patients with low (20,000 IU/mL) viral load at baseline. Conclusion: Peginterferon-α-2a therapy is more efficacious in mono-infected HBV patients either with genotype A or D than patients with mix genotypes (A + D). Moreover, patients with low viral load at baseline have a higher response rate than the patients with high viral load at baseline