Renal Hücreli Kanserde Pozitron Emisyon Tomografisi

Özet

Renal hücreli kanser en sık görülen solid böbrek tümörüdür. Tanı, evreleme, nüks ve tedavi yanıtının değerlendirilmesinde bilgisayarlı tomografi ve manyetik rezonans görüntüleme gibi konvansiyonel yöntemler sıklıkla tercih edilmektedir. Ancak her bir endikasyonda bu yöntemlerin duyarlılıkları sınırlıdır. Bu nedenle pek çok solid tümörde başarı ile uygulanan pozitron emisyon tomografisi ile metabolik değerlendirme önem arz etmektedir. Ancak en yaygın kullanılan pozitron emisyon tomografisi (PET) radyofarmasötiği olan 18-florflorodeoksiglikozun (18F-FDG) üriner ekskresyonu nedeni ile primer böbrek lezyonlarının değerlendirmesindeki yeri sınırlıdır. Bu nedenle üriner ekskresyon göstermeyen ya da üriner ekskresyonu sınırlı olan yeni radyofarmasötikler geliştirilmektedir. Bu makalede yaygın olarak uygulanan 18F-FDG ve yeni geliştirilen florotimidin ve galyum-68/ flor-18 prostat spesifik membran antijen ile PET görüntülemenin renal hücreli kanserde uygulamaları derlenmiştir.

Abstract

Renal cell carcinoma is the most common solid kidney tumor. Conventional methods such as computed tomography and magnetic resonance imagingare usually chosen for diagnosis, staging, and evaluating recurrence and treatment response. However, the sensitivity of these methods is limited ineach indication. For this reason, metabolic evaluation with positron emission tomography has an important value in most solid tumors. However, therole of 18-fluorine-fluorodeoxyglucose (18F-FDG), which is the most commonly used positron emission tomography (PET) radiopharmaceutical, islimited in the evaluation of primary kidney lesions due to urinary excretion. Therefore, new radiopharmaceuticals with no or limited urinary excretionhave been developed. In this paper, the application of PET imaging with the widely used 18F-FDG and the newly developed fluorothymidine andgallium-68/18F prostate-specific membrane antigen in renal cell carcinoma are reviewed.