Dergiler / Ulusal Romatoloji Dergisi / 2021 / Cilt: 13 - Sayı: 3
Obezitenin psöriyatik artritte biyolojik ajan tedavi yanıtı üzerindeki etkisi: HUR-BIO gerçek yaşam sonuçları
- Sayfa
- 107–115
- DOI
- —
Özet
Amaç: Bu çalışmada, Hacettepe Üniversitesi Romatoloji Biyolojik Veritabanı’nda (HUR-BIO) kayıtlı psöriyatik artrit (PsA) hastalarında obezitenin demografik ve klinik özelliklere, hastalık aktivite indekslerine ve biyolojik hastalık modifiye edici antiromatizmal ilaçların (bDMARD) ilaçta kalım oranlarına etkisinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Çalışmaya HUR-BIO PsA veri tabanına kayıtlı hastalar dahil edildi. Şubat 2020’ye kadar HUR-BIO PsA veritabanında kayıtlı 469 hasta vardı. Vücut kitle indeksi ≥30 obezite olarak tanımlandı. Son analize yaş ve cinsiyet eşleştirilmiş 170 obez ve 170 obez olmayan PsA hastaları dahil edildi. Demografik, klinik, laboratuvar ve terapötik veriler bu veri tabanından toplanmıştır. Bulgular: Obez grubun obez olmayan gruba göre psöriazis tanı yaşı istatistiksel anlamlı olarak daha yüksek ve PsA hastalık süresi daha kısa idi. İki grup arasında aksiyel tutulum, periferik tutulum (hastalık süresince), sigara kullanımı (hayatı boyunca),HLA-B27 pozitifliği, üveit ve inflamatuvar barsak hastalığı görülmesi, konvansiyonel sentetik hastalık modifiye edici antiromatizmal ilaç (csDMARD) ve steroid kullanımı, ilk ve son bDMARD’ların dağılımı açısından anlamlı bir fark bulunmazken diyabetes mellitus ve hipertansiyon obez grupta obez olmayan gruba göre anlamlı olarak daha yaygındı. bDMARD başlangıcında bazı hasta ölçekli sonlanım ölçütleri, obez grupta obez olmayan gruba göre anlamlı derecede daha yüksekti. Bununla birlikte, obez ve obez olmayan PsA hastalarının son vizitlerindeki hasta ölçekli sonlanım ölçütlerinde başlangıca göre değişiklik açısından ve anlamlı tedavi yanıtı açısından bir fark yoktu. İlk bDMARD’ların ilaçta kalım oranlarında PsA alt grupları arasında anlamlı bir fark olmamasına rağmen anlamlılık değerine çok yakındı (log-rank, p=0,055). Sonuç: Bazal hastalık aktivitesi ve fonksiyonları obez PsA grubunda obez olmayan gruba göre daha kötü olmasına rağmen, gruplar arasında tedavi yanıtlarında anlamlı bir fark yoktu. Obez PsA hastalarında, sınırda anlamlı olmamasına rağmen bDMARD’ların ilaç kalımı daha kötü görünmektedir. Obez PsA hastalarında kilo kaybı, inflamatuvar yükü, fonksiyonel parametreleri ve bDMARD’lerin ilaç kalımını pozitif yönde etkileyebilir.
Abstract
Objective: This study aimed to evaluate the effect of obesity on demographic and clinical features, disease activity indices, and the retention rates of biological disease-modifying antirheumatic drugs (bDMARDs) in psoriatic arthritis (PsA) patients in Hacettepe University Rheumatology Biologic Registry (HUR-BIO). Methods: Patients who were enrolled in the HUR-BIO PsA registry were included. Until February 2020, HUR-BIO PsA registry enrolled 469 patients. Body mass index ≥30 was defined as obesity. Age- and sexmatched 170 obese and 170 non-obese patients were included in the final analysis. Demographic, clinical, laboratory, and therapeutic data were collected from this database. Results: The obese group was significantly older at the age of psoriasis diagnosis and had lower PsA disease duration than the non-obese group. While there was no difference between the two groups in terms of axial involvement, peripheral involvement (ever), smoking (ever), HLA-B27 positivity, uveitis, inflammatory bowel disease, use of conventional synthetic disease-modifying antirheumatic drugs (csDMARDs) and steroid, and distribution of first and last bDMARDs, diabetes mellitus and hypertension were more common in the obese group. Several patientreported outcomes (PROs) were significantly higher in the obese group than in the non-obese group at the onset of bDMARDs. However, there was no difference in terms of change in PROs from baseline and significant treatment response at the last visit of the obese and nonobese PsA patients. There was no significant difference between the PsA subgroups in the retention rates of the first bDMARDs. However, it was very close to the significance value (log-rank, p=0.055). Conclusion: There was no significant difference in treatment responses between the groups, although baseline disease activity and functions were worse in the obese PsA group than in the the non-obese group. In obese PsA patients, bDMARDs drug retention appears to be worse, although not significant at borderline. Weight loss in obese PsA patients may positively affect the inflammatory burden, retention of bDMARDs and functional parameters.