Ebû İshâk ez-Zeccâc'ı n Esmâ-i Hüsnâ ve Besmele Hakkında İ ki Eseri

Özet

Dillerin en belirgin özelliğ inin zamanla yenilenmesi, geliş mesi ve deği ş mesi olduğ udikkate alı ndı ğı nda, insanlı k tarihinin belli bir döneminde, belli bir muhitte nâzil olanKurânı n anlaş ı lması nda problem yaş anması gayet doğaldı r. Bunu aşmanı n en kesinmetodunun, ilahî iradenin büründüğü biçimsel ş artları dikkate alarak, nüzûlzamanı ndaki Arap dilinin yapısı nı n bilinmesi olduğ unu söyleyebiliriz. Bu sebepletefsir ilmi açı s ı ndan ilk üç ası rda ortaya konulan filolojik çalı şmaların önemibüyüktür. Bu dönemde Arapçanı n ve Kurânı n geneline yönelik yapılan çalı şmalarınyanı sı ra Kurânî kelime ve konularda risale türü filolojik çalı şmalar da yapılmı şt ı r.Araş t ı rmamı zda Zeccâcı n Arap dilinin gramer ve lugat özelliklerini temel alarakyazdı ğı Tefsîru esmaillâhil-hüsnâ ve Kitâbül-ibâne vet-tefhîm ân ma âni bismillâhir- rahmânirrahîm adlı iki risalesindeki besmele ve esmâ-i hüsnânı n mana ve grameryapıları ile ilgili görüş leri, bu görüş lerin temelleri ve etkileri incelenecektir.

Abstract

Considering that the most prominent feature of the languages is that they developsand changes over time, it is quite normal that there are some problems inunderstanding the Qur ā n which was sent down in a certain neighborhood andthroughout a certain period of human history. We can say that the most accuratemethod for solving of this problem is to know the structure of the Arabic language atthe time when it was sent down, while taking into account the formal requirementsassuming of the will of the divine. Therefore, the philological works written in thefirst three centuries are of importance for the tafsī r. During this period, studiesfocused on Qur anic vocabulary and topics such as treaties, as well as general studieson Arabic language and Qur ā n. In this paper, will be studied the views of al-Zajjā j,and their basis and effects, on the meaning and grammatical structures of the Basmalaand al-Asmā al-Husnā in the two works Tafsī r asma illâhi al-husnā and Kitāb al-ibā n a waal-tafhī m ā n ma ā n ī bismillā hirrahmā nirrahī m written by al-Zajjā j considering thegr ammatical and lexical features of the Arabic language