EŞİKTE DURAN BİR ROMAN: “AYDAKİ ADAM TANPINAR”

Özet

Nazlı Eray, roman, hikâye ve hatta anı türünde kaleme aldığı eserleriyle, Türkedebiyatında ‘fantastik’ türün ve ‘büyülü gerçekçilik’ akımının temsilcilerindendir. Yazarıneserlerinde, gerçek yaşamdan, belirli zaman ve mekânlara yapılan yolculuklar rüyalarla vebilinçli bir rüya görme yöntemi olan fantezilerle, okuyucuyu hiç yadırgatmayan bağlantılarlagerçekleştirilir. Biyografi okumaya meraklı olan yazar, geçmişte ilgi duyduğu ünlü kişileri,zaman ve mekân kaydını aşarak anlatılarının düzleminde bir araya getirir. Neredeyse bütünkurgusal anlatılarında ‘fantastik öge’yi, ‘ben anlatı’ tarzını ve otobiyografik ayrıntıları kullananyazar, Aydaki Adam Tanpınar romanında da bu çizgisini devam ettirerek, hayranı olduğuAhmet Hamdi Tanpınar’ın trajik hayatını, yazarın günlüğünden hareketle kurgulamıştır. Buarada Tanpınar’ın yakın çevresi de, o yıllardaki Tanpınar algısını aktarabilmek için romankişileri olarak eserde yerlerini alırlar. ‘Ben anlatı’ yöntemi, Nazlı Eray’ın, beğenilerinin eseresızmasını sağladığı gibi otobiyografik ayrıntılara geçmede teknik bir kolaylık sağlamıştır.Eray’ın, bu romanında da kendi çocukluk ve gençlik anıları, 1960’lı yılların İstanbul’u birsiyah beyaz fotoğraf hüznüyle yer alır. Tanpınar’ın yekpare zaman anlayışı, Nazlı Eray’ınzaman ve mekândaki sıçramalarla örülen fantastik roman yöntemi ile kesişir. Ayrıca, hayata ve edebiyata bakış açısı noktasında da Eray’ın meslektaşı Tanpınar’la empati kurabildiğinisöyleyebiliriz.