Bir Seyirci Araştırmasından Etnografik Deneyimler ve Hikâyeler

Özet

Çoğunlukla metin merkezli olmakla eleştirilen film çalışmaları alanında seyirciyiaraştırmak, araştırma alanını da filmden, daha kapsayıcı olan sinemaya genişletmiştir.Seyirci, bir filmin seyredeni, alımlayanı ve anlamlandıranı olmanın daötesinde, sinema salonuna gelip çeşitli koşullarda ve bağlamlarda filmi seyreder,sinema salonunda diğer seyircilerle etkileşir, sinemaya gidiş-geliş yolunda farklıbir dizi edimde bulunur. Sinemaya gitme deneyimi olarak adlandırılan bu süreç,farklı tarihsel, toplumsal, ekonomik ve kültürel bağlamlarda çeşitlenir. 115K269No’lu “Kültürel ve Toplumsal Bir Pratik Olarak Sinemaya Gitmek: Türkiye’deSeyirci Deneyimleri Üzerine Bir Sözlü Tarih Çalışması” başlıklı TÜBİTAK projesiverilerine dayanan bu makale, Türkiye’de seyircinin kitlesel olarak sinemayagiderek film seyrettiği 1960’lı ve 1970’li yılları temel alarak, bu yıllardaki seyircideneyimlerini saptama ve açıklamada kullanılan sözlü tarih görüşmeleri sürecineodaklanmaktadır. Sahada seyirciyle çalışırken, araştırmacı ve seyirci ekseninde yaşananetnografik deneyimleri konu edinen makalede, İstanbul, Ankara, Antalya veKocaeli’nde yüz kişi ile yapılan sözlü tarih görüşmesi üzerinden, hem sahada seyirci deneyimleri hem de araştırmacıların sahada seyirciyle çalışırken yaşadıklarıdeneyimleri özdüşünümsel biçimde yorumlanmıştır.