Devlet Dışı Silahlı Grupların Mukavemet Stratejisi: De-fakto Yönetimlerin Araçsallaştırılması

NON-STATE ARMED GROUP’S DURABILITY STRATEGY: INSTRUMENTALIZING DE-FACTO GOVERNANCE

Özet

Bu makale, Devlet Dışı Silahlı Gruplar tarafından “fiili yönetişim kurmanın” diğer önemli faktörlerin yanında mukavemet/dayanıklılık stratejisi olarak nasıl kullanıldığını açıklamayı amaçlamaktadır. Bu gruplar, iç savaş ve sonrasında süreçte yer edinmek için çeşitli politika, strateji ve operasyon biçimlerini gerçekleştirmeye çalışırlar. Bu çalışma, yeniden topraklaştırmaya geçişle birlikte, halkın desteğini kazanmak için temel ihtiyaçlarını sağlayacak işlevsel yönetişim tesisleri kuran silahlı grupların daha uzun yaşayacaklarını iddia etmektedir. Bunun yanısıra, silahlı grupların bu yapıyı araçsallaştırarak siyasi olgunluklarını göstermeyi, itibar kazanmayı, üçüncü taraf aktörlerin tutum ve davranışlarını değiştirmeyi ve destekçileriyle ilişkilerini sürdürmeyi tercih ettiklerini ileri sürmektedir. Çalışma, ayrıntılı bir vaka çalışması analizi yoluyla sosyo-politik yönetişim sistemini daha iyi anlamak için bir çerçeve oluşturmaktadır. Çalışma, Heyet Tahrir El Şam (HTS) tarafından kurulan Suriye Kurtuluş Hükümeti ile Demokratik Birlik Partisi (PYD) tarafından kurulan Kuzey ve Doğu Suriye Özerk Yönetimi'ni Afrika'nın uzun süreli fiili hükümetlerinden biri olan Somaliland ile karşılaştırmaktadır.

Abstract

This article explains, among other crucial factors, how de-facto government structures can be used as a durability/resilience strategy by Non-State Armed Groups (NSAGs). In order to stay relevant, during and after the intrastate war, these groups seek to materialize various forms of policies, strategies, and operations. This study claims that in the shift to the re-territorialisation, armed groups that establish functional governance facilities are likely to live longer by providing essential needs of the civilians to garner popular support. In addition, it is claimed that by instrumentalizing this structure, armed groups also opt to show their political maturity, build reputation, change the third-party actors’ attitudes and behaviors, and maintain relationships with their supporters. The study constructs a framework to better understand the socio-political governance system through a detailed case study analysis. The study compares the Syrian Salvation Government established by Hay’at Tahrir al-Sham (HTS) and the Autonomous Administration of North and East Syria established by the Democratic Union Party (PYD) with Somaliland, one of Africa’s long-lasting de-facto governments.