POSTMODERN DÖNEMDE VENÜS'ÜN SANAT OBJESİ OLARAK KULLANIMI

Özet

Sanat tarihine göz attığımızda aşk ve güzellik tanrıçası Venüs'ün toplum sınırlarını zorlamak ve kadın çıplaklığını kabul ettirmek açısından önemli bir yere sahip olduğu görülmektedir. Venüs ilk kez Antik dönemin konusu olarak ortaya çıkmış, sonrasında ise kadın çıplaklığı ile ilgili her türlü eşiğin aşılmasında öncülük eden bir mitolojik karakter olarak sanat tarihinde varlığını sürdürmeye devam etmiştir. Postmodern dönemde Venüs yorumlamalarının tarihteki örneklerinden farklı olarak bazı sorgulamaları beraberinde getirdiği ve döneme uygun olarak sanatçının bireysel arayışına da katkıda bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu çalışma kapsamında, üzerine yeni anlamlar yüklenmeye başlanan Venüs'ün sanat objesi olarak postmodern dönemde sanatçılar tarafından ele alınış biçimi irdenmiştir.

Abstract

When looked at the history of art, it is observed that Venus the goddess of love and beauty, 1has an important role in pushing the boundaries of society, and imposing female nakedness. Venus first emerged as a subject during the period of Antiquity. Afterwards, she continued to exist in history of art as a leading mythological character by exceeding any kind of threshold regarding female nudity. In the postmodern era, it is observed that the Venus interpretations bring about some queries different from its historical illustrations and pursuant to the period contribute to the artist's individual search. In the scope of this study Venus, which was attributed different meanings to, was examined as an art object by the artists's approach in the postmodern era.