HUZURUN RESMİNDEN İNSANIN EYLEMİNE: MANZARA

Özet

Bu makale, doğayla olan ilişkimizi, manzara kavramı ekseninde incelemeyi amaçlar. Odağına doğanın insan merkezci bakış açısıyla nesneleştirilmesini alarak, Bob Ross’un “Resim Sevinci” programında hafızalarımıza kazınmış manzara imgesinden başlayan ve Daniel Beltra, Trevor Paglen, Agnes Denes gibi günümüz sanatçılarının çalışmalarına uzanan bir hattı takip eder. Bu çerçevede metin, insanın, insan dışı varlıklardan kendisini aklı sayesinde ayırarak, onları kendisine hizmet etmesi gereken canlılar olarak gördüğü mülkiyetçi bir bakışın dışında konumlanır. Huzuru vaat eden manzaralardaki “sevincin” ardından, günümüz sanatçılarının çalışmalarında kendini gösteren insanın eyleminin izlerini arar. Günümüz sanatçılarının çalışmalarıyla felaketin estetikleştiği, teknolojik ağlarla örüldüğü, ranta karşı bir duruşla doğanın dönüştürüldüğü manzaralara odaklanır

Abstract

This article aims to examine our relationship with nature through the concept of landscape. Focusing on the objectification of nature with an anthropocentric perspective, the paper traces an image of a landscape engraved in our memories in Bob Ross’s “The Joy of Painting” program and extends to the works of contemporary artists such as Daniel Beltra, Trevor Paglen and Agnes Denes. Within this framework, the text is written from a perspective, positioned outside speciesism, in which human beings distinguish themselves from non-human beings by virtue of their mind, and see the others at the service of humanity. After the “joy” that we find in the landscape paintings promising us peace, today’s artists search for traces of human actions. Thus, the paper focuses on an image of landscape in which artists aestheticize disaster, a landscape knitted with technological networks, and nature transformed with a stance against unearned income.