Finansal Krizin Ardından Avrupa Merkez Bankası Tarafından Uygulanan Geleneksel Olmayan Para Politikalari

Non-Standard Monetary Policies Implemented By The European Central Bank After The Financial Crisis

Özet

2007 yılında ABD’de başlayan finansal kriz 2008 Eylül ayında Lehman Brothers’ın iflasının ardından küresel ölçekte bütün ekonomileri etkisi altına almıştır. Krize cevap olarak merkez bankaları tarafından para politikasının ekonomiye aktarım kanallarının etkin bir şekilde çalışmasını sağlamak amacıyla geleneksel politika aracı olarak da nitelendirilen kısa vadeli faiz oranları yanında geleneksel olmayan para politikası araçları da kullanılmaya başlanmıştır. Avrupa Merkez Bankası (ECB) da bu dönemde geleneksel politika aracının yanında geleneksel olmayan para politikaları da uygulamıştır. Ancak ECB tarafından uygulanan geleneksel olmayan para politikaları, uygulama ve sonuçları itibarıyla diğer merkez bankası örneklerinden (Fed, Bank of England) ayrışmaktadır. İlk olarak ECB’nin uyguladığı politikalar tek bir ülkeye özgü değildir. İkinci olarak Avrupa’da bankacılık sisteminin temel finansman kaynağı olması, uygulanan politikalarda etkili olmuştur. Bu doğrultuda ECB tarafından finansal krizin ardından orta vadede fiyat istikrarını sağlamak için beş temel bileşenden oluşan arttırılmış kredi desteği politikası uygulamaya konulmuştur. 2010 yılına gelindiğinde Avrupa Birliğine üye bazı ülkelerin kamu borçlarının yüksek seviyelere ulaşması ek önlemlerin alınmasını gerektirmiştir. Bu amaçla Menkul Kıymet Piyasaları Programı devreye sokulmuştur. Başlangıçta Yunanistan, İrlanda ve Portekiz’in borçlanma senetlerini içeren program, Ağustos 2011’de İtalya ve İspanya’nın borçlanma senetlerini de kapsayacak şekilde genişletilmiştir. Ayrıca Aralık 2011 ve Şubat 2012’de iki tane LTRO uygulamaya konulmuştur. Bu çalışmada finansal krizin ardından ECB tarafından uygulamaya konulan geleneksel olmayan para politikası araçları betimsel olarak incelenmektedir. Ancak Euro bölgesi özelinde uygulanan para politikasının tek bir ülkeye özgü olmaması ve ülkelerin farklı mali yapılara sahip olması uygulanan politikaların etkinliğini kısıtlamaktadır. Krizden sonraki süreçte uygulanan para politikasının değişen yapısı aktarım mekanizmasının etkin bir şekilde çalışmasını amaçlamaktadır. Bunun başarılması da etkin bir para politikası yanında, ülkelerin sağlam bütçe ve mali yapılara sahip olmasına bağlıdır. Dolayısıyla para politikalarının çeşitlenen uygulamalarında, genel ekonomik faktörler politikalardan beklenen sonuçların şekillenmesinde karmaşık etkiler yapabilmektedir.

Abstract

The financial crisis which began in the U.S. in 2007 influenced all economies on a global scale following the collapse of Lehman Brothers in September 2008. As a response to the crisis, central banks started to implement non-standard monetary policy tools as well as short-term interest rates also known as standard policy tools in order to help monetary policy transmission channels work effectively. The European Central Bank (ECB) implemented non-standard monetary policies as in addition to the standard policy tools during this period. The non-standard monetary policies introduced by the ECB were different from those implemented by other central banks (Fed, Bank of England) in terms of implementation and results. Firstly, the policies of the ECB were not specific to one single country. Secondly, the banking system was the major source of finance in Europe, which had an impact on the policies. In this regard, the ECB introduced a policy of enhanced credit support consisting of five main elements in order to maintain price stability over the medium term following the crisis. By 2010, public debt in some member countries of the European Union reached high levels, requiring them to take additional measures. The Securities Markets Programme was introduced to that end. Initially focusing on the debt securities of Greece, Ireland, and Portugal, the Securities Markets Programme was expanded in August 2011 to cover the debt securities of Italy and Spain. In addition, two Long-term Refinancing Operations (LTROs) were introduced. This article presents a descriptive analysis of the non-standard monetary policy tools introduced by the ECB following the financial crisis. However, the monetary policy implemented in the Euro zone is not specific to one single country, and every country has a different financial structure, both of which limit the effectiveness of the policies implemented. The changing structure of the monetary policy implemented in the aftermath of the crisis aims to help the transmission channel work effectively. This depends on countries’ having a strong budget and financial structure as well as an effective monetary policy. Therefore, general economic factors may have complicated impacts on shaping the expected results of the policies when there are various implementations of monetary policies.