De-Quervain’s Tenosinovitli Hastalarda Düşük Düzeyli Laser Tedavisinin Etkisi

Effect of Low-Level Laser Treatment in de Quervain’s De-Quervain’s Tenosinovitli Has

Özet

Bu çalışmanın amacı de Quervain tenosinoviti olan hastalarda başparmak destekli el bilek ateli ile birlikte düşük düzeyli laser tedavisinin (DDLT) etkinliğini değerlendirmek ve DDLT ile kombine edilen başparmak destekli el bilek atelinin tek başına atelden üstün olup olmadığını araştırmaktı. Pozitif Finkelstein testi ve radyal stiloid hassasiyeti olan 34 kadın hasta çalışmaya dahil edildi. Hastalar 2 gruba ayrıldı. Grup 1(n = 18) deki hastalara DDLT ile birlikte başparmak destekli el bilek splinti uygulandı. Grup 2 (n = 17) deki hastalar sadece başparmak destekli el bilek splinti giydi. Hastalara 3 haftalık bir süre boyunca tam bir splint kullanma talimatı verildi. DDLT, haftada beş kez, toplam 15 seans uygulandı. Değerlendirmeler için görsel analog skala (VAS), kavrama gücü ve hastanın sözel olarak ifade ettiği global iyileşme skoru (VSGI) kullanılmıştır. Klinik değerlendirmeler başlangıçta ve tedavi sonunda yapıldı. Tedaviden önce klinik parametreler tedavi grupları arasında benzerdi. Tedavi sonrası VAS, her iki grupta da tedavi öncesi değerlere göre anlamlı olarak iyileşti (grup 1; p

Abstract

The aim of the present study was to assess the efficacy of low level laser therapy (LLLT) combined with thumb support wirstsplint in patients with de Quervain’s tenosynovitis and to investigate whether the thumb support wirst splint combined with LLLT is superiorto splint-alone. Thirty-five female patients with a positive Finkelstein test and radial styloid tenderness were included in this study. Patientswere divided two group. Patients in group 1(n=18) were applied LLLT combined thumb support wirst splint and patients in group 2 (n=17)wore thumb support wirst splint-only. Patients were instructed to use one splint full time for a period of 3 weeks. LLLT was applied fivetimes a week, for a total of 15 sessions. Visual analog scale (VAS), grip-strength, and global improvement as reported on a verbal scale(VSGI) were used for evaluations. Clinical evaluations were performed at baseline and at the end of the treatment. Before the treatment,clinical parameters were similar between the treatment groups. Posttreatment VAS significantly improved in both groups compared to thepretreatment values (group 1; p