Behçet hastalığında oküler bulgular ve tedavide yenilikler

Özet

Behçet Hastalığı, etyolojisi bilinmeyen, oral aftöz ülserler, genital ülserler, cilt lezyonları ve üveitin tekrarlayan atakları ile karakterize, vasküler, gastrointestinal, solunum ve santral sinir sistemini etkileyen sistemik inflamatuar bir hastalıktır. Behçet Hastalığının tedavisi semptomatik olmasına rağmen, son yıllarda, akut inflamatuar lezyonların erken ve etkili tedavisi ve nükslerin önlenmesi, hastalık sürecinin daha iyi olmasını sağlar. Antiinflamatuar ve/veya immunsupresif tedavi, hastalık ciddiyeti ve prognostik faktörlere göre ayarlanmalıdır. Azothioprin, siklosporin, interferon-α ve infliksimab gibi daha güçlü ilaçlar, Behcet Hastalığının daha ciddi sistemik bulgularını baskılamakta etkilidir. Bu derleme, Behçet hastalığının klinik özellikleri, tanısı, epidemiyoloji, etyoloji ve tedavisi ile ilgili genel bir bakış sağlamaktadır.

Abstract

Behcet’s disease, a systemic inflammatory disorder of unknown aetiology, is characterised by recurrent attacks of oral aphthous ulcers, genital ulcers, skin lesions, uveitis or other manifestations affecting gastrointestinal tract, and respiratory and central nervous systems. Although the treatment of Behcet’s disease is symptomatic, in recent years, it has been shown that early and effective treatment of acute inflammatory lesions and prevention of relapses can help to improve outcome. Anti-inflammatory and/or immunosuppressive treatments should be tailored according to the disease severity and prognostic factors. More potent drugs, such as azathioprine, cyclosporin, interferon-α and infliximab, are effective in the suppression of more severe systemic features of Behcet’s disease. This review provides an overview of the clinical feature, diagnosis, epidemiology, etiology and treatment of Behcet’s disease.