Rotator kılıf ve biseps tendon patolojilerinin değerlendirilmesinde ultrasonografi ve manyetik rezonans görüntüleme bulgularının karşılaştırılması

Comparison of us and mrı findings in evaluation of the rotator cuff and biceps tendon disorders

Özet

Amaç: Rotator kılıf ve biseps kası tendonu patolojilerinin tanısında, ultrasonografi (US) yönteminin tanı değerini manyetik rezonans görüntüleme (MRG) yöntemi ile karşılaştırmaktır. Yöntem ve Gereçler: Omuz ağrısı şikayeti olanlarda omuz US ve MRG incelemesi yapıldı. Toplam 105 olguda, iki yöntemin sonuçları retrospektif olarak değerlendirildi. Manyetik rezonans görüntüleme yöntemi bulguları standart olarak kabul edildi. Bulgular: Ultrasonografi ile biseps kası tendonu için, 8 dislokasyon olgusunun 7’ si, 3 parsiyel rüptürün 1’ i, 4 tam kat rüptürün ise tamamına doğru tanı konuldu. Biseps kası tendon patolojilerinde US’ nin duyarlılığı %80, özgüllü- ğü %97.8 idi. Supraspinatus tendon patolojileri için ise, 26 tam kat rüptürün 24’ ü (%92.3 duyarlılık, %98.8 özgül- lük); 37 parsiyel rüptürün 30’ u (%81 duyarlılık, %95.6 özgüllük); 34 tendinozisin 30’ u (% 83.3 duyarlılık, %95.6 özgüllük) US tetkiki ile doğru tanımlandı. Sonuç: Sonuç olarak, US incelemesi omuz ağrısı olan olgularda patolojilerinin değerlendirilmesinde ve tanısında gü- venilir, etkin ve tekrarlanabilir bir yöntemdir. Ancak parsiyel rotator kılıf rüptürü ve intrakapsüler biseps tendonunun parsiyel rüptür patolojilerinde tanı değeri düşüktür.

Abstract

Aim: Comparison of the diagnostic value of ultrasonography (US) and magnetic resonance imaging (MRI) in the diagnosis of rotator cuff and biceps tendon pathologies. Material and methods: Shoulder US an MRI were performed in patients suffering from shoulder pain. The results of the two methods were retrospectively evaluated in a total of 105 cases. Magnetic resonance imaging findins were accepted as a reference. Results: In the biceps tendon, ultrasonography served as a method for correct diagnosis in 7 of the 8 cases with dislocation, in 1 of 3 cases with partial rupture, and i all 4 cases with full thickness rupture. In biceps tendon pathologies, the sensitivity nad the specifity of US were respectively 80% and 978%. And for supraspinatus tendon patholo- gies; 24 of 26 full thickness ruptures (92.3% sensitivity, 98.8% specifity), 30 of 37 partial ruptures (81% sensitivity, 95.6% specifity), 30 of 37 tendnosis’ (83.3% sensitivity, 95.6% speifity) were diagnosed correctly with US. Conslusion: As a result, US is a reliable and especially reproducible method for evaluation and diagnosing of pa- tients with shoulder pain. Furthermore, its diagnostic value is low in partial rotator cuff ruptures and in the partial ruptures of the intracapsular biceps tendon.