Afganistan'da Türk Rol-2 Asker Hastanesinin 4 Yılı: Savaş Bölgesinde Tıbbi İnsani Yardım

4 Year of the Turkish Role-2 Military Hospital in Afghanistan: Medical Humanitarian Care in a Combat Zone

Özet

Amaç: Çalışmamızın amacı hastanemizin 4 yıllık süre içerisindeki hasta yatışı verilerinin analizinin yapılması vesonuçlarının değerlendirilmesidir. Yöntem ve Gereçler: Çalışmamız retrospektif gözlemsel çalışma niteliğindedir. Kabil Atatürk Asker Hastanesihasta yatışı verileri klinik kayıt defterlerinden 1 Ocak 2010 ile 31 Aralık 2013 tarihlerini kapsayacak şekilde taranmıştır. Bulgular: 4 yıllık dönemde, 303 hasta (Afgan sivilleri: 105, ISAF: 186, diğer siviller: 12), hastaneye yatırıldı. ISAFve diğer sivil gruplarla karşılaştırıldığında Afgan sivil hasta grubunda, istatistiksel olarak anlamlı derecede daha fazlatravma maruziyeti, daha fazla cerrahi ve anestezi uygulaması tespit edilmiştir. Sonuç: Savaştaki tıbbi insani yardım faaliyetlerinin, sahada sağlık taraması uygulamaları yerine yerleşik kuruluşlardayapılması gerektiğini düşünüyoruz. Personel ve malzeme hazırlığı özellikle ortopedik travmalar ve cerrahi yarabakımını içermelidir. Daha etkin faaliyetler için yerel halk ile benzer dini ve kültürel özelliklere sahip personelkullanılmasını öneriyoruz.

Abstract

Aim: The aim of this study is analyzing the data of the hospitalized patients within the 4 year time period in ourhospital and the evaluation of the results. Material and Methods: Our study is a retrospective observational study. The hospitalized patient data of AtatürkKabul Military Hospital was scanned to cover the dates of January 1, 2010 through December 31, 2013 from thepatient registries. Results: During the 4 year period, 303 patients (Afghan civilians: 105, ISAF: 186, other civilians: 12) werehospitalized. We obtained statistically significant higher rates at trauma exposure, surgical and anesthesia practice inAfghan civilian patients group compared with the ISAF and the other civilian groups. Conclusions: We think that the medical humanitarian activities should be carried out in established organizationsinstead of the rural health screening facilities in combat zone. The staff and the material preparation should especiallyinclude the orthopedic trauma and surgical wound care. We recommend using the staff who have similar religious andcultural characteristics with local people for more effective activities.