Unamuno ve “Çağdaş Hıristiyanlık”

Özet

“Hasan Hanefi’den çevirmiş olduğum bu araştırma/makale, İspanyol filozof Miguel de Unamuno açısından, tarih boyunca Kadim Hıristiyanlığı incelemektedir. Hasan Hanefi burada, eski Hristiyanlar nezdinde tarih boyunca Hristiyanlık inançlarını araştırırken, bir yandan onu eleştirir, bir yandan da kendi bakış açısından onu açıklamayı gaye edinir. Hasan Hanefi yine burada, Papalık kurumu vasıtasıyla teessüs etmiş olan Hristiyanlık inançlarını, içinde Komünizm, Sosyalizm, Varoluşçuluk gibi ekollerin bulunduğu çağının felsefeleriyle mukayese eder. Hasan Hanefi’nin dediğine göre, Unamuno şöyle bir netice çıkarır: Çağdaş Hıristiyanlık, hayat, dinamizm, yenilenme ve ruhi diriliş ile damgalı olan İsa ibn Meryem’den kaynaklı o asil cevherini ve etkisini yitirmiş; ister ferdi olsun isterse toplumsal, ruhlar üzerinde etkisini ve gücünü yetirmiş bir şeye dönmüştür.. Şunu söylememiz de mümkündür: Müellifimiz Hasan Hanefi, Hıristiyanlığın özü ve mahiyeti bakımından, çağının felsefeleri ve akımları ile, daha sonra gelecek olan ve beşeriyet üzerinde, bilhassa Avrupalılar üzerinde etkisi olan felsefeler arasında kıyaslamalar yapar.. Bütün bunlardan sonra kesin olarak şu sonucu çıkarır: Bazı felsefeler, özü ve mahiyeti bakımından Hıristiyanlık dinine veya İsa’nın mesajına, tarih boyunca kurumsallaşmış olan Hıristiyanlık dininden daha yakındır! Ve şöyle sürdürür açıklamalarını: “Hıristiyanlık dini özellikle Skolastik çağlar boyunca mahiyetini ve ilahi karakterini yitirmiş ve nerede ve hangi zamanda yaşıyor olursa olsun, körü körüne bir bağlılığın dışında insan ruhu üzerinde tesiri olmayan mekanik bir inanç haline dönüşmüştür!”.

Abstract

“This article/research that I translated from Hasan Hanafi examines, in terms of Spanish philosopher Miguel de Unamuno, the ancient Christianity throughout history. While Hasan Hanafi, here, researched Christianity beliefs in the presence of Ancient Christians, on the one hand, he criticizes it, on the other hand, from his own viewpoint, aims for an explanation of it. Hasan Hanafi, also here, compares the Christianity beliefs established by the institution of the papacy with philosophies of his age which include schools like communism, socialism, and existentialism. According to what Hasan Hanafi said, Unamuno follows such a conclusion: contemporary Christianity has lost that noble ore and effect arising from Jesus son of Mary, who is prominent with/stamped with the life, dynamism, regeneration, and the spiritual resurrection; whether individually or socially, it has become such a thing that loses its effect and power on spirits. We also may say: That our author Hasan Hanafi, in terms of the essence and nature of Christianity, makes comparisons between the philosophies and trends of his age and philosophies that will come later and have an impact on humanity, especially on Europeans… After all this, definitely, he concludes such a result: Some philosophies are closer to, in its essence and nature, the Christianity religion and the message of Jesus, than the Christianity religion, institutionalized throughout history! and he maintains his explanations: that Christianity religion has lost, especially throughout scholastic ages, its nature and divine character and, no matter where and when one lives, except a blind devotion, has become a mechanic belief ineffective on human spirit!.”