Koroner Stent Uygulanan ST Elevasyonsuz Miyokard İnfarktüsünde Pentraksin-3’ün Uzun Vadeli Prognostik Önemi

Long-term Prognostic Significance of Pentraxin-3 in Patients with Non-ST Elevation Myocardial Infarction and Coronary Stenting

Özet

Amaç: ST elevasyonu olmayan miyokard infarktüsü (NSTEMI) ve stabil anjina pektoris (SAP) tanısıyla perkütan koroner girişim (PKG) yapılmış hastalarda ardışık ölçülen pentraksin-3 (PTX3) düzeylerinin Gensini risk skoru ve uzun dönem takiplerde kardiyovasküler mortalite ile ilişkisini araştırmayı amaçladık. Gereç ve Yöntem: Çalışmamız retrospektif olarak planlanmış olup PKG yapılan NSTEMI ve SAP tanılı hastaların uzun dönem kardiyovasküler mortalite sonuçları değerlendirildi. Çalışmamız, çalışma ve kontrol grubu olmak üzere iki gruptan oluşmaktadır. PKG yapılan NSTEMI tanılı 18 hasta çalışma grubuna, SAP tanılı 37 hasta ise kontrol gurubuna dahil edildi. Tüm hastalardan başvuru anı, 8. ve 24. saatte PTX3 ölçümleri için kan örnekleri alındı. Gensini skorları PKG öncesi hesaplandı. Bulgular: Sekizinci saatte bakılan PTX3 düzeyleri NSTEMI hastalarında SAP tanılı hastalara göre sayısal ve istatistiksel olarak anlamlı saptandı [13,37 (5,47-27,75) ve 5 (3,83-12,42), p=0,006]. Başvuru anında bakılan PTX3 değerleri Gensini skoru ile ilişkili saptandı (r=0,299, p=0,026). Sekizinci saatte bakılan PTX3 değerleri uzun dönem kardiyovasküler mortalite için bağımsız öngördürücü olarak saptandı (Hazard oranı: 1,294, %95 güven aralığı: 1,024-1,653, p=0,039). Sonuç: PTX3, NSTEMI hastalarında uzun dönemde kardiyovasküler mortalite için yüksek riskli bireylerin belirlenmesinde yardımcı olabilir.

Abstract

Aim: We aimed to investigate the relationship of serially measured pentraxin-3 (PTX3) levels with Gensini risk score and cardiovascular mortality in long-term follow-up in patients who underwent percutaneous coronary intervention (PCI) with the diagnosis of non-ST elevation myocardial infarction (NSTEMI) and stable angina pectoris (SAP). Materials and Methods: Our study was planned retrospectively, and the long-term cardiovascular mortality results of patients with NSTEMI and SAP, who underwent PCI, were evaluated. Our study consisted of two groups, including the study and the control groups. Eighteen patients with NSTEMI who underwent PCI were included in the study group, and 37 patients with a diagnosis of SAP were included in the control group. Blood samples were taken from all patients for PTX3 measurements at the time of admission, at the 8th and 24th hours. Gensini scores were calculated before PCI. Results: PTX3 levels measured at the eighth hour were found to be numerically and statistically significant in NSTEMI patients compared to SAP patients [13.37 (5.47-27.75) and 5 (3.83-12.42), p=0.006]. PTX3 values measured at the time of admission were found to be associated with Gensini score (r=0.299, p=0.026). PTX3 values measured at the eighth hour were found to be independent predictors of long-term cardiovascular mortality (Hazard ratio: 1.294, 95% confidence interval: 1024-1.653, p=0.039). Conclusion: PTX3 may be helpful in identifying individuals at high risk for cardiovascular mortality in the long term in NSTEMI patients.