Tip 2 Diabetes Mellitus Olgularında Metformin Kullanımının Koroner Kollateral Gelişimi Üzerine Etkisinin Değerlendirilmesi

The Assessment of Metformin Treatment on Coronary Collateral Development in Patients with Type 2 Diabetes Mellitus

Türkan Seda TAN, Ali Timuçin ALTIN, Çağdaş ÖZDÖL, Çetin EROL, Aydan ONGUN, Haci Ali KÜRKLÜ, Çiğdem KOCA

Özet

Amaç: Metformin dokularda insülin duyarlılığını artırarak endotelin fonksiyonunun bozulmasına yol açan en önemli etmen olan insülin direncini kırmaktadır. Metforminle ilgili bu olumlu bilgiler ışığında yaptığımız çalışmada amacımız; tip 2 diyabetli olgularda metformin kullanımının koroner kollateral oluşumu üzerine etkisini göstermektir. Gereç ve Yöntem: Çalışmamıza tip 2 diabetes mellitus tanısı olan, koroner anjiyografi yapılan ve bir ve/veya birden fazla ana koroner arterinde %95 ve üzeri darlık saptanan toplam 152 hasta dahil edildi. Çalışmaya dahil edilen hastaların koroner kollateral dolaşımları Cohen‐Rentrop metoduna göre belirlendi ve olgular iyi kollateral grubu (Rentrop sınıf 2 ve 3) ve kötü kollateral grubu (Rentrop sınıf 0 ve 1) olmak üzere iki gruba ayrıldı. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen hastaların ortalama yaşı 65,24±9,71 yıldı. İki grubun demografik özellikleri ile laboratuvar verileri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanmadı. İki grup arasında Rentrop sınıflamasına göre iyi ve kötü kollateral gelişme oranı benzer bulundu (p=0,837). Ancak yüksek doz metformin grubunda iyi kollateral gelişimi istatistiksel olarak anlamlı derecede daha fazla bulundu (p=0,014). Sonuç: Çalışmamızda metformin kullanımının koroner kollateral gelişimi üzerine olumlu etkisinin olmadığı bulunmuştur. Ancak yüksek doz metformin kullanan alt grupta kollateral dolaşımın daha iyi olduğunu gösterilmiştir. Metforminin koroner kollateral oluşumuna etkisinin daha büyük, prospektif çalışmalarla değerlendirilmesi gerektiğini düşünmekteyiz

Abstract

Objective: Metformin mitigates insulin resistance by increasing insulin sensitivity in tissues which is the most important factor causing endothelial dysfunction. We sought to determine the effect of metformin therapy on coronary collateral development in type 2 diabetes patients. Material and Method: Study population consisted of 152 consecutive patients who have undergone coronary angiography and who had at least one major coronary artery stenosis of ≥95%. Coronary collateral circulations were graded according to the Cohen‐Rentrop method. And, collateral grading was classified as poor collateral development when the collateral grade was 0 to 1, and as good collateral development when the grade was 2 to 3. Results: The mean age of the study population was 65,24±9,71 years. No statistical difference was determined between the groups’ demographic and laboratory characteristics. Good and poor coronary collateral formations according to the Rentrop classification were similar in groups (p=0,837). However, patients who used high‐dose metformin had significantly better coronary collaterals (p=0,014). Conclusion: We found that metformin therapy had no effect on the development of coronary collateral. In contrast, patients who were on high‐dose metformin therapy had significantly better coronary collateral development. Larger, prospective studies are necessary to find out the effect of metformin treatment on coronary collateral development.