Parotis Bezinin Yüzeyel Lobundaki İyi Huylu Kitle Lezyonları Fasiyal Sinir Kordonu Konumuma Dayalı Cerrahi Araştırmaları Etkiler mi?

Do Benign Mass Lesions in the Superficial Lobe of Parotid Gland Influence Landmark-Based Search for Facial Nerve Trunk At Surgery?

Özet

Amaç: Parotis bezinin yüzeyel lobundaki iyi huylu kitle lezyonların, fasiyal sinir kordonunu belirlemek için bilinen anatomik konumu üzerindeki etkisini değerlendirmek. Yöntem: Bu gözlemsel çalışma için tek taraflı biyopsi ile kanıtlanmış, yüzeyel parotis bezinde iyi huylu kitle lezyonları olan hastalar seçilmiştir. Yüzeyel / kısmi yüzeyel parotidektomi sırasında, fasiyal sinir kordonunun her bir noktaya uzaklığı yaylı kaliperler ve ölçek kullanılarak değerlendirilmiş ve lezyonun hacmi ile ilişkilendirilmiştir (ameliyat öncesi görüntüleme ile ölçülmüştür). Tragal işaretçi (TP), digastrik kasın arka göbeği (PBDM) ve timpanomastoid sütür (TMS) arasında en az iki tanımlayıcı değerlendirilmiştir. Bulgular: Çalışma 32 hastayı içermektedir. Lezyonlar çoğunlukla parotis kuyruğu (%50) ve pretragal bölgeyi (%34,3) içermekte, pleomorfik adenom (~%66) ve Warthin tümöründen (~%9) meydana gelmekte, geri kalanı ise çeşitli kistlerden ve hamartomlardan oluşmaktaydı. TP evrensel olarak ortaya çıkarılırken, PBDM ve TMS sırasıyla 26 ile 25 hastada açığa çıkarılmıştır. Fasiyal sinir gövdesi ile TP, PBDM ve TMS arasındaki ortalama mesafeler sırasıyla 12.79 mm (sd=2.33), 9.78 mm (sd=1.21) ve 7.58 mm (sd=1.33) bulunmuştur. Lezyon hacmi ile fasiyal sinirin belirli bir noktadan uzaklığı arasındaki korelasyon katsayısı TP, PBDM ve TMS için sırasıyla, -0.11, 0.04 ve -0.16 olarak hesaplanmıştır. Sonuç: TP cerrahi diseksiyonda en kolay ulaşılabilir dönüm noktası iken, parotis bezinin yüzeyel lobundaki iyi huylu kitle lezyonlarının hacimsel verileri düşünüldüğünde fasiyal sinir kordonundan uzaklığı etkileyen bir faktör olarak PBDM, en tutarlı ve en az değişken olarak belirlenmiştir.

Abstract

Objective: To assess the influence of benign mass lesions in the superficial lobe of parotid on the known anatomic landmarks for identifying the facial nerve trunk.Method: Patients with unilateral biopsy-proven benign mass lesions in the superficial parotid were selected for this observational study. During superficial/partial superficial parotidectomy, distance of the facial nerve trunk from each landmark was assessed using spring calliper and correlated with the lesion’s volume (measured from the pre-operative imaging). At least two identifiers among tragal pointer (TP), posterior belly of digastric muscle (PBDM) and tympanomastoid suture (TMS) were considered.Results: The study involved 32 patients. The lesions mostly involved the parotid tail (50%) and pretragal region (34.3%), and constituted of pleomorphic adenoma (~66%) and Warthin’s tumor (~9%), the rest being various cysts and hamartomas. TP was universally uncovered, while PBDM and TMS were exposed in 26 and 25 patients, respectively. Average distances between the facial nerve trunk and TP, PBDM and TMS were 12.79 mm (SD=2.33), 9.78 mm (SD=1.21) and 7.58 mm (SD=1.33), respectively. Correlation coefficients between the lesion’s volume and the distance of facial nerve from a given landmark were -0.11, 0.04 and -0.16 for TP, PBDM and TMS, respectively.Conclusions: TP was the most easily available landmark on surgical dissection, while PBDM was the most consistent and the least variable when volumetric data of the benign mass lesions in the superficial lobe of parotid were considered as a factor influencing the distance from the facial nerve trunk.