YURT DIŞI ÇIKIŞ HARCININ ANAYASAYA AYKIRILIĞI

Özet

Yurt dışına çıkan Türk vatandaşlarının ödemesi zorunlu bir bedel olan yurt dışı çıkış harcı ülkemizde uzun zamandır uygulanmaktadır. 5597 Sayılı Kanun’un Cumhurbaşkanına verdiği yetkiye dayanılarak yurt dışı çıkış harcı 50 TL iken %200 artışla 150 TL olarak belirlenmiştir. Ancak bu durum Anayasa’nın sözü, ruhu ve sosyal hukuk devleti ilkeleri açısından, ayrıca vergi ödevi ile seyahat hürriyetini düzenleyen hükümleri açısından tartışmalara yol açmaktadır. Bu çalışmada yurt dışı çıkış harcı uygulaması, ülkemizdeki Anayasal düzenlemeler çerçevesinde incelenmektedir. Bu açıdan yurt dışı çıkış harcının, vatandaşın yurt dışına çıkma hürriyeti ve seyahat hürriyeti açısından sınırlamalar getirdiği ortaya konulmaktadır.

Abstract

The departure tax, which is a mandatory price to be paid by Turkish citizens going abroad, has been applied in our country for a long time. Based on the authority granted to the President by the Law No. 5597, the foreign exit fee was determined as TL 150 with a 200% increase from TL 50. However, this situation is in terms of the word, spirit and principles of the state of social law, it also causes controversy in terms of its provisions governing tax assignment and freedom of travel. In this study, the application of foreign exit fees is examined within the framework of constitutional regulations in our country. In this respect, it is revealed that the foreign exit fee imposes restrictions in terms of the freedom of the citizen to go abroad and the freedom of travel.