İŞYERİ DEVRİNİN İŞE İADE DAVASI ÜZERİNDEKİ ETKİSİ

Özet

4857 sayılı İş Kanunu’nun 6. maddesinde, bir işyeri devredildiğinde devir tarihinde işyerinde veya bir bölümünde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçları ile birlikte devralan kişiye geçeceği düzenlenmektedir (m. 6/1). Devreden ve devralan işverenin müteselsil sorumluluğu öngörülmüş, sırf işyeri devri sebebiyle iş sözleşmesini feshedemeyecekleri belirtilmiştir. Bu düzenlemenin temel amacı, devir nedeniyle işçilerin hak kaybına uğramasını engellemektir. Ancak iş güvencesi kapsamındaki bir işçinin iş sözleşmesi devreden işveren tarafından feshedilip ardından işyeri devri gerçekleştiğinde, bu durumun açılan işe iade davası ve sonuçları üzerindeki etkilerini düzenleyen bir yasa hükmü bulunmamaktadır. Çalışmamızda bu mesele öğreti ve yargı kararları ışığında çözüme kavuşturulmaya çalışarak, bir yasal düzenleme yapılması önerilecektir.

Abstract

Pursuant to the article 6 of the Labor Law numbered 4857, in case of a workplace transfer, existing employment contracts concluded within the transferred workplace or a part of it, will be transferred to the transferee employer on the date of transfer together with all rights and obligations. According to such article, the joint responsibility of both transferor employer and the transferee employer is set forth. Additionally, termination of employment contracts solely due to the transfer of workplace is prohibited. The main purpose of this article is to prevent any loss of right that workers might suffer due to transfer. However, there is no legal provision regulating the effects on the reemployment lawsuits of the termination of an employee’s employment contract by the transferring employer before the transfer takes place. In this study, such problem arising from the absence of any applicable legislation is examined within the light of doctrine and judicial decisions. In the final part of this study, adoption of the legal provision regarding this specific issue is suggested.