Kuru Fasulye (Phaseolus vulgaris L.) Çeşitlerinin Gravimetrik ve Sürtünme Özelliklerinin Kısmi En Küçük Kareler Regresyon Modeli ile Gruplandırılması

Differentiation in Gravimetrical and Frictional Properties of Phaseolus Vulgaris L. by a Partial Least Square Regression Model

Özet

Bu araştırmada 4 farklı kuru fasulye çeşidinin (Karaman, Topçu, Karacaşehir ve Akman) 5 farklı nem içeriğinde (%14.58, %24.32, %33.45, % 42.54 ve %53.48) fiziksel, mekanik ve sürtünme özellikleri araştırılmıştır. Elde edilen sonuçlara göre, tüm fasulye çeşitlerinin eksenel boyutları tohum nemi içeriğinin arttırılmasıyla artmıştır. Buna ilaveten bin dane ağırlığı, yüzey alanı ve tohum nem içeriği arasında pozitif bir ilişki belirlenmiştir. Ayrıca tohum hacim ağırlığı ile tohum nem içeriği arasında negatif bir ilişki olduğu saptanmıştır. Araştırmada kısmi en küçük kareler regresyon modeli tüm parametreleri bağımsız bir şekilde 3 bağımsız gruba ayırmış ve Karacaşehir ve Göynük çeşitleri diğer çeşitlerden önemli düzeyde farklı bulunmuştur. Modele ait skor grafiğine göre %25, %35 ve %45 nem içeriğine sahip tohumlar aynı grupta yer almıştır. Sonuç olarak hem tohum nem içeriği hem de çeşitler arasındaki farklılıklar tohumların mühendislik parametreleri üzerin önemli düzeyde etkili olmuştur.

Abstract

This study was conducted to determine gravimetrical and frictionalproperties of four white kidney beans varieties (Karaman, Topçu,Karacaşehir and Akman), each having five different seed moisturecontents (14.58 %, 24.32 %, 33.45 %, 42.54 % and 53.48 %). Accordingto obtained results, the axial dimensions of all bean varietiesincreased by increasing the seed moisture content. In addition, therewas a positive relationship between the thousand grain mass and seedmoisture content and between the surface area and moisture content.The seed bulk densities negatively correlated with the seed moisturecontent. A partial least square regression (PLSR) model included allparameters successfully differentiated the varieties into 3independent groups: Akman and Topçu were in the same group (group1), and each of Karacaşehir (group 2) and Göynük (group 3) varietiessignificantly differed from all varieties. The result of PLSR score plotsignificantly differentiated the five different water contents of theseeds: the seeds with 25%, 35% and 45% moisture content were in thesame group. It was concluded that both the grain water content andthe grain variety had significant effects on engineering properties.