Osmanlı'dan Cumhuriyet'e politik şiddetin tedrici tekâmülü dikey ve yatay mekanizmalar hakkında bir çerçeveleme denemesi

Gradual evolution of political violence from the ottoman empire to the Turkish republic: An attempt at re-framing vertical and horizontal mechanism

Özet

Bu makalede politik şiddeti alternatif bir kavramsal repertuar içinde kavramaya çalışan ve tarihsel-sosyolojik bir çerçeveden beslenen bir hat bulunmaktadır. Christian Gerlachınaşırı şiddete eğilimli toplumlar analizi ile Charles Tillynin devlet cebri analizi birleştiril- mek suretiyle Osmanlıdan Cumhuriyete giden tarihsel rotada politik şiddet repertuarlarının ne türden etkileri olduğu tartışılmaktadır. Söz konusu etki silsilesi Ermeni Kıtali ve Kürt sorunu bağlamında ele alınmıştır. Temel iddiamız dikey ve yatay şiddet mekanizmalarının nasıl devreye sokulduğu anlaşılmaksızın, Türkiye siyasal alanının kendine özgü dinamiklerini kavrayamayacağımız yönündedir.

Abstract

This essay attempts to conceive political violence along a line with an alternative conceptual repertoire and feeds from a historical-sociological framework. By combining Christian Gerlach s extremely violent societies and Charles Tilly s state coercion analy- sis, the essay discusses the impacts of political violence repertoires on the historical course from the Ottoman Empire to the Republic. The sequence of effect in question has been examined within the context of the annihilation of the Ottoman Armenians and Kurdish problem of the Republic. The central argument of the essay is that without understanding how vertical and horizontal violence mechanisms were employed, it is unlikely to grasp peculiar dynamics of Turkish politics.