KAS GERİLİM DİSFONİLİ HASTALARDA ABDOMİNAL (DİYAFRAM) SOLUNUM EĞİTİMİNİN AERODİNAMİK PARAMETRELER ÜZERİNE ETKİSİ

THE EFFECT OF ABDOMINAL (DIAPHRAGM) RESPIRATORY TRAINING ON AERODYNAMIC PARAMETERS IN PATIENTS WITH MUSCLE TENSION DYSPHONIA

Özet

Amaç: Bu çalışmada abdominal (diyafram) solunum eğitiminin, kas gerilim disfonisi üzerindeki etkinliği aerodinamik parametreler kullanılarak incelenmiştir. Materyal- Metod: Kas gerilim disfonisi tanısı almış 18-65 yaş arası 60 hasta çalışmaya alındı. Kontrol grubuna ise 60 sağlıklı birey dahil edildi. Tüm katılımcıların solunum eğitimi öncesi maksimum fonasyon zamanı (/a/), maksimum /s/ süresi, maksimum /z/ süresi, s/z oranı, vital kapasite ve fonasyon katsayısı ölçüldü. Kas gerilim disfonisi olan gruba abdominal (diyafram) solunum eğitimi verildi. 4 haftalık solunum eğitimi sonrası aerodinamik parametreler tekrar ölçüldü. Kontrol grubuna ait veriler, abdominal (diyafram) solunum eğitimi öncesi hasta grubuna ait verilerle karşılaştırıldı. Daha sonra abdominal solunum eğitimi öncesi hasta grubu aerodinamik parametreleri ile eğitim sonrası hasta gurubu aerodinamik parametreleri birbirileri ile karşılaştırıldı. Bulgular: Abdominal (diyafram) solunum eğitimi öncesi hastalara ait aerodinamik parametrelerin; maksimum fonasyon zamanı, vital kapasite, s/z oranı ve fonasyon katsayısının kontrol grubundan istatistiksel olarak anlamlı farklılık gösterdiği bulundu (p

Abstract

Objective: In this study, the effectiveness of abdominal (diaphragm) respiratory training on muscle tension dysphonia was investigated using aerodynamic parameters. Material-Method: 60 patients between the ages of 18-65 who were diagnosed with muscle tension dysphonia were included in the study. 60 healthy individuals were included in the control group. Maximum phonation time (/ a /), maximum (/ s /)duration, maximum (/ z /) duration, s / z ratio, vital capacity and phonification quotient were measured before respiratory training for all participants. Abdominal (diaphragm) respiratory training was given to the group with muscle tension dysphonia, and aerodynamic parameters were measured again after 4 weeks of respiratory training. The data of the control group were compared with the data of the patient group before abdominal (diaphragm) respiratory training. Then, the patient group"s aerodynamic parameters before the abdominal respiratory training were compared with the patient group"s aerodynamic parameters after the training. Results: The aerodynamic parameters of patients before abdominal (diaphragm) respiratory training; maximum phonation time, vital capacity, s / z ratio and phonation quotient were found to differ statistically significantly from the control group (p