Lokal İleri Köpek Meme Tümörlerinde Neoadjuvan Tedavide Doksorubisin ve Siklofosfamidin Etkinliği ve Toksisitesi

Efficacy and Toxicity of Doxorubicin and Cyclophosphamide for the Neoadjuvant Treatment of Locally Advanced Stage Canine Mammary Tumors

Musa Özgür ÖZYİĞİT, Fikriye Ecem KURUOĞLU, Deniz NAK, Zehra AVCI KÜPELİ, Zeynep Merve EKİCİ, Davut KOCA, Talha AVCILAR, Mustafa Eren ŞAHİN, Yavuz NAK, Abid Hussain SHAHZAD

Özet

Bu çalışmanın amacı, lokal ileri meme tümörlü köpeklerde neoadjuvan kullanımda doksorubisin ve siklofosfamidin etkinliğini ve toksisitesini araştırmaktır.Bu çalışmada lokal ileri meme tümörlü 8-14 yaş aralığında 16 köpek kullanılmıştır. Neoadjuvant kemoterapi öncesinde tüm köpeklerden Tru-Cut biyopsisi ve ilgili lenf nodundan ince iğne aspirasyon biyopsisi ile örnekler alınmıştır. Numuneler histopatolojik inceleme için patoloji laboratuvarına gönderilmiştir. Histopatoloji sonuçlarına göre, meme tümörlerine adenokarsinom (n=13), tubulopapiller karsinom (n=2) ve malign miks tümör (n=1) tanısı konmuştur. Neoadjuvan kemoterapi olarak, 3 haftalık aralıklarla 4 kez yavaş IV enjeksiyon ile doksorubisin (25-30 mg/m2) ve siklofosfamid (100 mg/m2) uygulanmıştır. Yan etki olarak; kusma, anoreksi, uyuşukluk, kilo kaybı, alopesi, enterit, hematüri ve deri ülseri gibi klinik bulgular, nötropeni ve hematokrit değerlerinde azalma gibi laboratuvar bulguları gözlenmiştir. Kemoterapiden önce ve tedavinin bitiminde 4 hafta sonra tümörlerin en uzun çapına dayanarak, 2 köpekte (%12.5) tam cevap, 9 köpekte (%56.25) kısmi cevap ve 5 köpekte (%31.25) stabil hastalık belirlenmiştir. Sonuç olarak, lokal ileri meme tümörlü köpeklerde neoadjuvan kemoterapi için doksorubisin ve siklofosfamid kombinasyonunun toksisitesi ve etkinliği kabul edilebilir ve tedavide umut verici olduğu görülmüştür.

Abstract

The aim of this study was to investigate the effect and toxicity of a doxorubicin cyclophosphamide combination for neoadjuvant use in dogs with locally advanced mammary tumors. A total of 16 dogs with locally advanced mammary tumors aged 8-14 years was used in this study. Samples were taken from all the dogs via Tru-Cut biopsy and fine needle aspiration biopsy of the lymph nodes prior to neoadjuvant chemotherapy. The samples were sent to the pathology laboratory for histopathological examination. Based on the histopathology results, mammary tumors were diagnosed as adenocarcinoma (n=13), tubulopapillary carcinoma (n=2) and malignant mixed tumors (n=1). For the neoadjuvant chemotherapy, doxorubicin (25-30 mg/m2) and cyclophosphamide (100 mg/m2) were administered via slow IV injection 4 times at 3-week intervals. Clinical findings such as fever, vomiting, anorexia, lethargy, weight loss, alopecia, enteritis, hematuria, and skin ulceration and laboratory findings such as a decrease in neutropenia and hematocrit values were observed. Based on the longest diameter of the tumors before and after four weeks of chemotherapy, a complete response was detected in 2 dogs (12.5%), a partial response was observed in 9 dogs (56.25%) and the disease was stable in 5 dogs (31.25%). According to results, the toxicity, and efficacy of a doxorubicin and cyclophosphamide combination for neoadjuvant chemotherapy in dogs with locally advanced mammary tumors is acceptable, and the treatment is promising.