Türkiye Kırsal Nüfusunda KadınSayısı ve Seçilmiş BüyükşehirlerdeKadın Nüfusu

The Number of Women in the Rural Population of Turkey and the Women Population in Selected Metropolitan Cities

Özet

Dünya genelinde gelişmişlik düzeyi ülkeden ülkeye çeşitli kriterlere dayandırılarak izah edilmektedir. Bu anlamda çok az husus ülkeler tarafından ortak gelişmişlik göstergesi olarak kabul edilmektedir. Kişi başına düşen kalori, bebek ölüm oranları, nüfusun yaş yapısı bu gelişmişlik göstergelerinden birkaçıdır. Pek çok ülke için de kırsal kesim nüfus miktarı ve bu nüfusun özellikleri de gelişmişliğin önemli bir göstergesi olarak kabul edilmektedir. Türkiye’de de üzerinde özellikle durulan kırsal nüfus ve bu nüfusun rehabilitesi hususu Cumhuriyetin kuruluşundan beri gündemdeki yerini korumuştur. Nitekim Cumhuriyetin ilk yıllarından itibaren Türkiye’deki kırsal kesim nüfusu hem nicel hem de nitel açıdan çok büyük bir değişim ve dönüşüm sergilemiştir. Kentsel nüfus karşısında kırsal kesim nüfusunun payının sürekli daralması, kırsal kesim işgücünde yaşanan değişim ve son olarak da idari anlamda yaşanan birtakım değişikliklerle ortaya çıkan tablo, kırsal kesim nüfusunu ve bu kapsamda da özellikle kadın nüfusunu ciddi ölçüde farklı bir bakış açısıyla ele alma durumunu doğurmuştur. Bu çalışmada genel olarak kırsal kesimdeki kadın varlığının Türkiye’deki dağılımının ana hatlarıyla izahı ile birlikte ilgili idari düzenlemeler neticesinde büyükşehir belediyelerindeki kırsal kesim kadın nüfusunun durumu irdelenmiştir.

Abstract

In the world the level of development is explained based on various criteria changing in different countries. . Therefore, there are very few criteria that are accepted as common indicators of development. Per capita calorie, infant mortality rates, the age structure of the population are some İçin these indicators of development. For many countries, the rural population and its characteristics are also considered as an important indicator. IThefocus on the rural population and the rehabilitation of this population has remained on the agenda since the founding of the republic. Consequently, the rural population in Turkey showed a great both quantitive and qualitative transformation since the early years of the Republic. The continuous contraction of the share of the rural population vis a vis the urban population, the change in the rural labour force, and finally some administrative changes, led to various researches on addressing the rural population and especially the female population from a significantly different perspective. In this study, the state of the overall presence of women in rural areas as well as the situation of the rural female population after the administrative arrangements in metropolitan municipalities has been examined.