Tip I kompleks bölgesel ağrı sendromunda elektromanyetik alan tedavisinin etkinliği: rastgele kontrollü çalışma

Effectiveness of Electromagnetic Field Therapy in Upper Extremity Complex Regional Pain Syndrome Type I: a randomized controlled study

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı, elektromanyetik alan terapisinin (EAT) üst ekstremite Tip 1 Kompleks Bölgesel Ağrı Sendromu (KBAS-1) olan bireylerde ağrı, kinezyofobi ve fonksiyonellik üzerine etkinliğini araştırmaktı. Yöntemler: Kırk iki birey randomize olarak EAT (N=21) veya plasebo EAT (p-EAT) (N=21) gruplarına dahil edildi. Çalışmanın başlangıcında bireylerin demografik ve klinik özellikleri açısından gruplar arasında fark tespit edilmedi. EAT grubu 100 Gauss yoğunluğu ve 50 Hz frekansı ve p-EAT grubu aynı cihazla ancak cihaz kapalı olarak plasebo tedavisi ile tedavi edildi. Tedavi, 6 hafta boyunca haftada 5 kez, günde bir kez 60 dakika uygulandı. Her iki gruba germe ve eklem hareket açıklığı (EHA) egzersizlerini içeren fizyoterapi programı uygulandı. Ağrı görsel analog skala (GAS) ile , EHA gonyometre ve parmak ucu-distal palmar kıvrım arasındaki mesafe ile, kinezyofobi Tampa kinezyofobi ölçeği ile, kavrama kuvveti el dinamometresi ile, ödem sekiz şekilli yöntem ile ve fonksiyonel beceriler ise ve kol omuz ve el sorunları anketi-hızlı (Q-DASH) formu ile değerlendirildi. Bulgular: Her iki grupta da tüm sonuç değişkenlerinde anlamlı gelişmeler gözlendi (p

Abstract

and functionality in individuals with upper extremity Complex Regional Pain Syndrome Type-1 (CRPS-1).Methods: Forty-two individuals were randomly assigned into either EMFT (N=21) or placebo EMFT (p-EMFT) (N=21) groups.There was no statistical difference between the groups in terms of the demographic and clinical characteristics of the cases atthe baseline. The EMFT group was treated with 100 Gauss intensity and 50 Hz frequency and p-EMFT group received placebotreatment with same device being turned off. The treatment was applied 60 minutes, once a day, five times a week, for 6weeks. Physiotherapy program including stretching and range of motion (ROM) exercises were applied for both groups. Pain(visual analogue scale (VAS)), ROM (goniometer and fingertip-to-distal palmar crease distance), kinesiophobia (Tampa scaleof kinesiophobia), grip strength (hand dynamometer), edema (figure-of-eight method), and functional ability (QuickDisabilities of the Arm, Shoulder and Hand (Q-DASH) scale) were assessed.Results: Significant improvements were observed in all outcome variables (p