The success of cardiotocography in predicting perinatal outcome

Özet

Amaç: Doğum sırasında fetal koşulları belirlemek; asfiksi ve fetal hipoksideki nörolojik sekellere bağlı fetal ölümleri minimuma indirmek için önemlidir. Bu çalışmanın amacı, perinatal sonuçları öngörüde, fetal kardiyotokografinin başarısını değerlendirmektedir. Gereç ve yöntem: Bu çalışmaya Ekim 2009 ve Şubat 2009 tarihleri arasında Vakıf Gureba Eğitim ve Araştır- ma Hastanesinde doğum yapmayı kabul etmiş, 101 term gebe kadın alındı. 36-41 gebelik haftasında ve 18-45 yaş- ları arasındaki gebeler çalışmaya dahil edildi. 20 dakika- lık fetal izlem periyodunda fetal kalp atımlarında en az iki adet; 15 saniye süren ve 15 atımlık artışları olan olgular, reaktif NST (Non-stress test) olarak kabul edildi. Umbli- kal arter pH fetal asfiksiyi değerlendirmede ‘altın standart’ olarak kullanıldı. Bulgular: Çalışmaya katılan kadınların ortalama yaşı 27.82 ± 5.29 ve ortalama pariteleri 1.09 ± 0.96 idi. 85 yeni doğanda pH normalken, 13 tanesinde fetal asfiksi görül- dü. Bu iki grup arasında göbek kordon kanı (kök hücre kaynağı) pH, pO2, ya da pCO2 da anlamlı değişiklikler gözlenmedi (sırasıyla p = 0.497, p = 0.722, and p = 0.05). Kardiyotokografiye dayalı fetal distres ve normal grup arasında annelik yaşı, parite ya da doğum ağırlığında an- lamlı derecede farklılık gözlemlenmedi. Sonuç: Kardiyotografi doğum yönetimi için doğum sıra- sında önemli bir testtir, ancak perinatal sonuçları öngör- mek için yetersizdir. Bu yüzden doğum kişiselleştirmeye dayalı bir şekilde değerlendirilmelidir.

Abstract

Objectives: The determination of the fetal condition dur- ing labor is important to minimize fetal death due to as- phyxia and the neurological sequelae of fetal hypoxia. This study evaluated the success of fetal cardiotocogra- phy in predicting perinatal consequences. Materials and methods: This study enrolled 101 full-term pregnant women admitted for delivery to Vakif Gureba Training and Research Hospital between October 2009 and February 2010. Women were included if they were aged 18-45 years and within 36-41 weeks of gestation. During a 20-min period of fetal monitoring, a change in FHR (fetal heart rate) lasting for 15 s or two elevated runs of 15 beats was evaluated as a reactive NST (non-stress test). The umbilical artery pH was used as the “gold stan- dard” for assessing fetal asphyxia. Results: The mean age of the women included in the study was 27.82 ± 5.29 years, the average parity was1.09 ± 0.96. The pH was normal in 85 neonates, while 13 had fetal asphyxia. No significant difference in umbilical cord blood pH, pO2, or pCO2 was observed between these two groups (p = 0.497, p = 0.722, and p = 0.053, respectively. No significant difference in maternal age, parity, or birth weight was found between the group with fetal distress based on CTG (cardiotocography) and the normal group. Conclusion: Cardiotocography is an important test dur- ing labor for labor management, it is insufficient for pre- dicting the perinatal outcome. Therefore, labor should be evaluated on an individualized basis.