Spontaneous hemopneumothorax: Analysis of 8 cases

Duygu MERGAN, Fuat SAYIR, Bünyamin SERTOĞULLARINDAN, İrfan AYDIN, Ufuk ÇOBANOĞLU

Özet

Amaç: Spontan hemopnömotoraks akciğer kollapsını takiben visseral ve parietal plevra yaprakları arasında bulunan adezyon bölgelerindeki küçük damarların yırtılması sonucu gelişen nadir bir hastalıktır. Büyük bir spontan hemopnömotoraks sıklıkla hayatı tehdit eder ve tanı ve müdahaledeki gecikmeler mortalite oranını artırabilir. Bu çalışmada travma hikayesi olmaksızın spontan hemopnömotoraks tanısı konulan sekiz olguyu sunduk ve bu hastaların klinik özellikleri ile konservatif ve cerrahi tedavilerinin sonuçlarını tartıştık. Gereç ve Yöntem: Ocak 2005 ile Eylül 2010 tarihleri arasında kliniğimizde 97 spontan pnömotoraks olgusu tedavi edildi. Sekiz (%8.23) olguda spontan hemopnömotoraks tespit edildi. Olgular cinsiyet, yaş dağılımı, etkilenen bölge, akciğerin kollaps derecesi, klinik bulguları, kanama miktarı, nedenleri, tedavisi ve komplikasyonları açısından değerlendirildiler. Bulgular: Olguların 6’sı (%75) erkek, 2’si kadın (%25) olup, yaş ortalamaları 30.25.±15.75 idi. Hemopnömotoraks 5 (%62.5) olguda sol, 3 (%37.5) olguda sağ tarafta lokalize idi. En sık semptom (%62.5) göğüs ağrısı ve dispne olarak tespit edildi. Tüm olgulara tüp torakostomi uygulandı, 5 (%62.5) olgu tüp torakostomi ile 3 (%37.5) olgu ise video yardımlı torakoskopik cerrahi ile tedavi edildi. Video yardımlı torakoskopik cerrahi yapılan olgularda kanama miktarı 1083.33 ±304.972 ml, tüp toraksotomi ile tedavi edilenlerde 448.2 ±242.572 ml olarak saptandı. Sonuç: Spontan hemopnömotoraks olgularında kapalı tüp torakostomi ilk tercihtir. Tüp torakostomi uygulanan olgularda düzenli hemodinamik monitörizasyon gereklidir. Tüp torakostominin yeterli olmadığı durumlarda cerrahi tedavide ilk seçenek VATS olabilir ve torakotomi gerekmeyebilir. Erken tanı ve uygun tedavi yaklaşımıyla tam iyileşme görülebilir.

Abstract

Aim: Spontaneous hemopneumothorax is a rare disorder that results from a torn of small vessels located in adhesions between the visceral and parietal pleura resulting from the progress of lung collapse. A large spontaneous hemopneumothorax is often life threatening, and the late diagnosis and treatment can increase mortality rate. In this study; we present eight patients who presented to us with nontraumatic spontaneous hemopneumothorax and the clinical features of these patients and the results of conservative and surgical management were discussed. Material and Method: From January 2005 and September 2010, a total of 97 patients were treated with spontaneous pneumothorax. Eight (8.23%) developed spontaneous hemopneumothorax. We analyzed many factors such as sex and age distribution, affected site, the degree of lung kollaps, clinical symptoms, bleeding volume, etiology, treatments, complications. Result: Six patients (75 %) were male and 2 patients (25 %) were female and their mean age was 30.25.±15.75 years. Hemopneumothorax is detected at the right side in 5 patients (62.5%) ,and at the left side in 3 patients (37.5%). The most common symptoms (62.5%) in all patients were chest pain and dyspnea. All patients were treated with the tube thoracostomy; five (62.5%) were treated with only the tube thoracostomy, and the other 3 (37.5%) were treated by the thoracostomy combined with video-assisted thoracic surgery. The amount of bleeding in patients who underwent video-assisted thoracic surgery ranged 1083.33 ±304.972 ml. The amount of bleeding in patients who underwent tube thoracostomy ranged 448.2 ±242.572 ml. Discussion: Closed-tube thoracostomy is the first choice in the cases of spontaneous hemothorax. Regular hemodynamic monitoring is needed in the cases with tube thoracostomy. When tube thoracostomy is not sufficient, VATS can be the first surgical treatment choice and thoracotomy may not be needed. Complete recovery may be expected with early diagnosis and proper treatment.