A severe aspect of pediatric ocular allergy to recognize: Vernal keratoconjunctivitis

Çocukluk çağı göz allerjilerinin tanınması gereken ciddi bir yönü: Vernal keratokonjonktivit

Elif ERDEM, Reha ERSÖZ, Hande Taylan SEKEROGLU, Ibrahim Inan HARBİYELİ, Meltem YAGMUR

Özet

Amaç: Vernal keratokonjonktivitin klinik özelliklerini tanımlamak ve tıbbi tedavinin güvenlik ve klinik evreler üzerindeki etkinliğini değerlendirmek. Gereç ve Yöntem: Vernal keratokonjonktivit tanısı olan ile topikal mast hücre stabilizatörü, antihistaminik ve suni gözyaşı tedavisi alan hastalar çalışmaya dahil edildi. Topikal steroidler nüksler sırasında eklendi, klinik düzelmeye göre azaltıldı ve kesildi. Topikal siklosporin % 0,05 günde dört kez bir damla olarak steroid direnci olan veya tedaviye yetersiz yanıtı olan hastalarda kullanıldı. Temel sonuç kriterleri klinik özellikler, klinik evrelerde değişiklik, nüks sıklığı ve göz damlalarının yan etkileriydi. Bulgular: Değişik klinik evrelerde vernal keratokonjonktivit tanısı olan 20 hasta (13 erkek, 7 kız) çalışmaya dahil edildi. Ortanca hasta yaşı 10 (9-11) yıl idi. Ortanca takip süresi 35 (15-56) ay idi. On hasta topikal siklosporin kullandı. Topikal siklosporin kullanan hastalarda nüks sıklığı topikal steroid kullananlar ile benzer idi. (p=0.17) Hiçbir formülasyona karşı ciddi yan etki izlenmedi. Tartışma: Topikal siklosporin %0,05 steroidden koruyucu bir ilaç olarak vernal keratokonjonktivit tedavisinde güvenli ve etkilidir. Ciddi yan etki olmadan iyi bir klinik cevap alınmasına yardımcı olur ve klinik evrelerin düzelmesini sağlar.

Abstract

Aim: To determine the clinical features of vernal keratoconjunctivitis and to evaluate the safety and the efficacy of the medical treatment on clinical grades. Material and Method: All patients with vernal keratoconjunctivitis who had been treated with mast-cell stabilizers, antihistamines and artificial tear drops previously were enrolled in the study. Topical steroids were added during recurrences, were tapered and discontinued according to the clinical improvement. Topical cyclosporin 0.05% four times daily was used additionally in cases of inadequate response to treatment or evident steroid dependance. Main outcome measures were the clinical features, change of clinical grades, response to treatment, rate of recurrences and side effects of the eyedrops. Results: Twenty patients ( 13 males, 7 females) with vernal keratoconjunctivitis in different severity scales were included. The median age of the patients was 10 (9-11) years. The median follow-up time was 35 (15-56) months. Ten patients received topical cyclosporine. The rate of recurrences was similar in patients who received topical cyclosporine compared to those who were followed with topical steroids. (p=0.17) No severe adverse reaction to any of the formulations was seen. Discussion: Topical 0.05% cyclosporin is safe and effective for the treatment of vernal keratoconjunctivitis as a steroid sparing agent. It helps to obtain good clinical response without serious adverse effects and provides improvement on the clinical grades.