Dergiler / Journal of Clinical and Analytical Medicine / 2011 / Cilt: 2 - Sayı: 2
Benign prostat hiperplazisi tedavisinde kullanılan dört alfa blokör ajanın etkinliklerinin karşılaştırılması
- Sayfa
- 27–31
- DOI
- —
Özet
Amaç Nodüler hiperplazi olarak da adlandırılan benign prostat hiperplazisi (BPH), orta ve ileri yaştaki erkeklerde görülen prostat boyutlarındaki artış olarak tanımlanmaktadır. Benign prostat hiperplazisi tedavisinde kullanılan 4 farklı spesifik alfa blokör olmasına rağmen kullanılan bu alfa blokör ajanlar içerisinden hangisinin diğerlerine göre daha etkin olduğu tartışmalı olarak kalmaktadır. Bu çalışmanın amacı, BPH tedavisinde kullanılan 4 farklı alfa blokörün etkinliklerinin karşılaştırılmasıdır. Gereç ve Yöntemler Haziran 2005 ile Aralık 2008 tarihleri arasında BPH tanısı ile kliniğimizde takip edilen toplam 135 hasta değerlendirildi. Hastalar 4 gruba ayrıldı. Grup I (n=26) doksazosin 4 mg, grup II (n=37) tamsulosin 0.4 mg, grup III (n=33) terazosin 5 mg ve grup IV’te (n=39) alfuzosin 10 mg tedavisi başlanan hastalardan oluşmakta idi. Hastalar tedavinin 3. ayındaki yaşam kalitesi, maksimum idrar akım hızı ve Uluslararası Prostat Semptom Skorunda (IPSS) saptanan değişimler ve yan etkiler açısından değerlendirildiler. Bulgular Hastaların yaş ortalaması grup I, grup II, grup III ve grup IV’te sırası ile 59.8±5.4 yıl, 58.9±6.4 yıl, 58.7±5.1 yıl ve 59.2±5.5 yıl idi (p>0.05). En az üç aylık tedavi sonrası değerlendirmede, IPSS’de grup I’de 2.73, grup II’de 3.73, grup III’de 3.55 ve grup IV’de de 4.44 puanlık azalma gözlenirken, maksimum idrar akım hızında grup I’de 2.81 ml/sn, grup II’de 3.24 ml/sn, grup III’de 3.88 ml/sn ve grup IV’de ise 4.49 ml/sn artış saptandı. Alfa blokörler arasında maksimum akım hızında artma ve IPSS’de azalma sadece doksazosin ve alfuzosin arasında istatistiksel açıdan anlamlı olarak farklıydı. Gruplar arasında yan etkiler karşılaştırıldığında sadece tamsulosin grubunda anlamlı değişim saptandı. Sonuç Sonuç olarak tamsulosin yan etkilere göre sadece retrograd ejakülasyon açısından diğer gruplardan anlamlı olarak farklı bulundu. Ayrıca alfa blokörler arasında maksimum akım hızında artma ve IPSS’de azalma sadece doksazosin ve alfuzosin arasında istatistiksel açıdan anlamlı olarak farklıydı.
Abstract
Aim Benign prostatic hyperplasia (BPH) also known as nodular hyperplasia, benign enlargement of the prostate refers to the increase in size of the prostate in middle aged and elderly men. Although four different types of specific alpha blocker have been used in the treatment of BPH it remains controversial that which alpha adrenergic blocker is effective than others. The aim of this study is to compare the efficacy of 4 different alpha blockers agents on the treatment of BPH. Material and Methods Between June 2005 and December 2008 a total of 135 consecutive patients with diagnosed of BPH were evaluated in our clinic. Patients were randomized into four groups according to alpha blocker types as fallows: group I, doxazosin 4 mg; group II, tamsulosin 0.4 mg; group III, terazosin 5 mg; and group IV, alfuzosin 10 mg. All patients were followed up with International Prostatic Symptom Score (IPSS), maximal urinary flow rates (Qmax) and adverse effects were determined at baseline and again at least 3 months as efficacy parameters. Results The mean age of the patients were 59.8±5.4 years, 58.9±6.4 years, 58.7±5.1 years, and 59.2±5.5 years in group I, group II, group III, and group IV, respectively (p>0.05). After 3 months treatment with alpha blockers the improvements in IPSS were found as 2.73, 3.73, 3.55 and 4.44 in group I, group II, group III, and group IV, respectively. Maximum urine flow rates increased as 2.81 ml/sec, 3.24 ml/sec, 3.88 ml/sec and 4.49 ml/sec in group I, group II, group III, and group IV, respectively. However, among 4 alpha blockers statistically significant difference was found only between doxazosin and alfuzosin groups according to uroflowmetry and IPSS results. According to these results, when compared adverse effect, the significant difference was observed only in tamsulosine group. Conclusions As a result we can say that except retrograde ejaculation in tamsulosine group, adverse effects are not different between the groups. In addition, according to IPSS and uroflowmetry results the only significant difference was found between alfuzosin and doxazosin groups.