Quantitation of Amoxicillin in Urine by Nuclear Magnetic Resonance. Application to Five Cases

İdrardaki Amoksisilinin Nukleer Magnetik Rezonans ile Miktarının Tayini. Beş Durum için Uygulama

Özet

Amaç: Bu makalede idrardaki amoksisilinin analiz ve miktar tayini için numunelerde minimum bir ön hazırlık ile nukleer magnetik rezonans (NMR) ile tayini için bir prosedür öneriyoruz. Beş adet klinik örneği analiz edildi, her örnekte amoksisilinin teşhisinden sonra miktarı tayin edildi. Gereç ve Yöntem: Amoksisilin kullananların idrar örnekleri IRB ce kabul edilmiş protokole göre toplandı. Donörlerden idrar alınış tarihleri, tedavi süreleri ve yazılmış ilaç miktarlarını kaydetmeleri istendi. Toplanmış örnekler derhal -20 0C de deneyler için gerekinceye kadar donduruldu. Suyun bastırılması "Watersculp" tekniği bütün örnekler için kullanıldı. Hızlı bir ön asit uygulaması idrar numunelerinde NMR spektrumunda üre sinyalini yok etti. Eklenen numune örnekleri ve amoksisilin'in seçilmiş sinyallerinin integrasyonu ile bir kalibrasyon eğrisi elde edildi. Bu metot ile 0.01- 1mg/mL aralığında (korelasyon sabiti 0.995) linear cevap elde edilmiştir. Bulgular: Klinikden alınan örneklerdeki amoksisilin miktarları tayin edilmiştir. İdrardaki ilaç derişimi0.517 mg/mL ile 0.326 mg/mL aralığında değişmiştir. Tartışma: İnsan idrarındaki amoksisilin tayini için NMR araştırmalarının üstünlük ve güvenirliğinin araştırılması tartışılmıştır.

Abstract

Aim: In this paper, we propose a procedure for the analysis and quantification of amoxicillin in urine with minimum pre-treatment of the samples using Nuclear Magnetic Resonance spectroscopy (NMR). Five clinical samples were analyzed and amoxicillin was detected and quantified in each case. Material and Method: Samples of urine from amoxicillin users were collected in accordance with an IRB-approved protocol. Donors were asked to record the day of urine collection, the length of treatment and the amount of drug prescribed. Samples were collected and immediately frozen at -20°C until required for experiments. The water suppression technique "Watersculpt" was used in all samples. A rapid acidic pre-treatment eliminated the urea signal from the NMR spectra of urine samples. A calibration curve was obtained using spiked samples and by integration of selected signals from amoxicillin. The method gave a linear response (correlation coefficient of 0.995) over the range 0.011 mg/mL. Results: Subsequent quantitation of the amount of amoxicillin present in samples from clinical cases was performed. The concentration of the drug in urine varied from 0.517 mg/mL to 0.326 mg/mL. Discussion: The benefit and reliability of NMR investigations of human urine for the detection of amoxicillin are discussed.