Minimally Invasive Stabilisation with Posterior Transiliac Plate of Pelvic Ring Fractures

Özet

Amaç: İnstabil pelvis yaralanmalarının cerrahi tedavi seçeneklerinden birisi posterior transiliak plak-vida tespitidir. Çalışmamızda pelvis kırığı nedeni ile minimal invazif olarak posterior transiliak plak uyguladığımız hastaların klinik sonuçlarını değerlendirmeyi amaçladık. Gereç ve Yöntem: İnstabil pelvis kırığı tanısı ile posterior transiliak plak tespiti yapılan olgular geriye dönük olarak değerlendirildi. Radyografik değerlendirme direk grafilerden Tornetta ve Matta metodu ile fonksiyonel sonuçlar ise Hannover pelvik skorlamasına göre değerlendirildi. Bulgular: 21 hasta değerlendirildi. Ortalama yaş 37,8 (17-62), ortalama takip süresi 21,2 ay (6-38) olarak saptandı. AO sınıflamasına göre 14 olgu C1, 6 olgu C2, 1 olgu C3 olarak sınıflandı. Hannover pelvik skorlamasına göre klinik sonuçlar on iki hastada mükemmel (4 puan), dört hastada iyi (3 puan), beş hastada makul (2 puan) olarak saptandı. Radyolojik değerlendirmede on üç hastada çok iyi (< 5 mm), altı hastada iyi (5-10 mm dislokasyon), iki hastada kabul edilebilir (10-20 mm dislokasyon) olarak saptandı. İki olguda yüzeyel yara enfeksiyonu gelişti. İki olgunun takibinde redüksiyon kaybı saptandı. Tartışma: Pelvis kırıklarının internal tespitinde minimal invazif olarak uygulanan transiliak plak-vida tespiti fonksiyonel sonucu iyi, nörovasküler komplikasyonlar görülme riski düşük olan bir yöntemdir.

Abstract

Aim: Transiliac posterior plate osteosynthesis is one of the surgical option fortreating instable pelvic fractures. In this report, we aimed to evaluate clinical results of patients with pelvic fractures treated with transiliac plate osteosynthesis by minimally invasive methods. Material and Method: Patientswith instable pelvic fractures treated with minimally invasive transiliac plateosteosynthesis were evaluated retrospectively. Radiographic assessmentswere made on pelvic x-rays using Tornetta and Matta methods. Functionalresults were evaluated using Hannover pelvic outcome score. Results: Thisstudy included 21 patients with a mean age of 37.8 years (range 17-62yrs).The mean follow-up period was 21.2 (6-38) months. According to AO clas- sification, 14 patients had a C1 and 6 patients had a C2 and 1 patientshad a C3 type pelvic fractures. Clinical results were excellent (4 point) in 12patients, good (3 point) in 4 patients, fair (2 point) in 5 patients according toHannover pelvic outcome score. According to radiological assessments, theresults were excellent (< 5 mm) in 13 patients, good (5-10 mm dislocation) in6 patients and fair (10-20 mm dislocation) in 2 patients. Superficial infectionwas detected in two patients. Loss of reduction occurred in two patients.Discussion: Minimally invasive transiliac plate osteosynthesis for treatingpelvic fractures is a method with good clinical results and low neurovascularcomplication risks.