The success of self-testing for anticoagulation therapy

Kevser TURAL, İrfan TASOGLU, Burak ERDOLU, Utku UNAL, Ç.Murat SONGUR, Emir EROL, A.Tulga ULUS

Özet

Amaç: Varfarin tedavisinin optimum olabilmesi için gerekli olan terapötik INR (International normalized ratio) aralığı oldukça dardır. Sık kontrol gerektirendoz ayarının yapılabilmesi için çok çeşitli yöntemler mevcuttur. Bu çalışmanın amacı; kişisel ölçüm cihazlarının doz ayarlanmasının yapılmasında ne kadar güvenli olduğunun tespit edilmesidir. Gereç ve Yöntem: Herhangi bir sebeple varfarin tedavisi alan 46 hasta çalışmaya dahil edildi. Hastaların yaşları 24-84 aralığında değişmekte idi. 26 hasta erkek, 20 hasta ise kadındı. Hastalar laboratuvar INR sonuçlarına göre 3 gruba ayrıldılar. Grup 1: INR değeri 2,0’ın altında olan, grup 2: INR değeri 2,0–3,5 , grup 3: INR değeri 3,5 ve üzerinde olan hastalardan oluşturuldu. Her üç grupta sırasıyla 15, 16, 15 hastavardı. Hastalara parmak ucu kanından kişisel ölçüm cihazı ile INR kontrolüyapıldı. INR sonuçlarının etkileneceği etmenler göz önünde bulundurularak, üçgrupta ortalama yaş, cinsiyet, hematokrit değeri, trombosit sayısı, kullanılan ilaçlar açısından istatistiksel anlamlı bir farklılık yoktu. Bulgular: Birinci grubun laboratuvar ölçümlerinde INR ortalaması 1.26 iken kişisel ölçüm cihazında ölçülen ortalama INR değeri 1.45 olarak tespit edildi ve her iki grup arasında istatistiksel anlamlı bir fark bulunamadı (p=0.15). İkinci grubun laboratuvar ölçümlerinde tespit edilen INR ortalama INR değeri 2.74 iken cihazda tespit edilen ortalama INR değeri 3.51 olarak tespit edildi (p=0.01). Üçüncü grubun laboratuvar cihazıyla tespit edilen ortalama INR değeri 4.27 iken cihazda tespit edilen ortalama değer 5.25 olarak tespit edildi (p=0.01). Tartışma: Varfarin tedavisinin sebep olacağı hemorajik ve tromboembolik komplikasyonların önlenmesi açısından, INR doz ayarlanmasının düzenli aralıklarla, uzman kişiler tarafından ve hastanelerde yapılmasının uygun olacağını savunuyoruz

Abstract

Aim: The optimal therapeutic range for INR of the patient who were on warfarin therapy is narrow. There are various methods of INR monitoring to adjust the appropriate dosage of warfarin therapy. This study aims to test the reliability of POC (Point of care) devices used for INR(International normalized ratio) monitoring. Material and Method: Forty six patients who were on warfarin therapy for any reasons were enrolled for this study. Their INR were divided into 3 groups according to their laboratory INR results. Grup 1 had INR results lower than 2, group 2 had INR levels of 2 to 3.5, group 3 had INR levels of higher than 3.5 INR of the patients were remeasured with the POC device. Results: The ages of the patients were between 24 to 84. Twenty six patients were male and 20 were female. The mean INR level of laboratory measurements was 1.26 in group 1 whereas it was 1.45 for POC device measurements. There were not statistically significant difference between two devices for group 1 (p=0.15). In group 2 the mean INR levels were measured by laboratory instrument and POC device were 2.74 and 3.51 respectively (p=0,01). In group 3 mean INR levels were measured by laboratory instrument and POC device were 4.27 and 5.25 respectively (p=0.01). Discussion: We suppose it is rational to adjust warfarin dosage by specialists using laboratory results in order to prevent hemorrhagic and thromboembolic complications.