Evaluation of Forty-Nine Patients with Abdominal Tuberculosis

Özet

Amaç: Abdominal tüberküloz ekstrapulmoner enfeksiyonun nadir bir formudur. Bu çalışmada, abdominal tüberkülozun spesifik olmayan klinik prezentasyonlarını ve tanısal zorluklarını vurgulamayı amaçladık. Gereç ve Yöntem: 2003 ve 2014 yılları arasında abdominal tüberküloz tanısı konan 49 hastanın klinik özellikleri, tanı yöntemleri ve tedavi sonuçları retrospektif olarak analiz edildi. Bulgular: Hastalar peritoneal (28), nodal (14), intestinal (5), ve solid organ tüberkülozu (2) olarak sınıflandırıldı. En sık görülen belirtiler karın ağrısı, karında şişkinlik ve yorgunluk idi. Asit en sık klinik bulgu olarak ortaya çıktı. Asit ve büyümüş karın lenf nodları ultrasonografi ve tomografide en sık bulgulardı. Abdominal tüberküloz tanısı, esas olarak asit sıvısının ve periton, karın lenf nodları veya kolonoskopik biyopsilerin histopatolojisine dayalı idi. İlaç tedavisini bırakan veya devam eden semptom ve bulguları olan 8 hastada 9-12 aylık uzatılmış tedavi gerekirken 40 hasta standart 6 aylık tedavi ile iyileşti. Bir hasta yaygın enfeksiyon nedeniyle tedavi süresi içinde öldü. Tartışma: Abdominal tüberküloz tanısı farklı klinik prezentasyonlar nedeniyle genellikle zordur. Asit varlığı, kişisel/aile/temas öyküsü ve eşlik eden aktif ekstraabdominal tüberküloz tanıda en önemli işaretlerdir. Tanısal laparoskopi ve doku örneklemesi abdominal tüberküloz için en iyi tanısal yaklaşım gibi görünmektedir.

Abstract

Aim: Abdominal tuberculosis is an uncommon form of extrapulmonary infection. In this study, we aimed to highlight the nonspecific clinical presentations and diagnostic difficulties of abdominal tuberculosis. Material and Method: Clinical features, diagnostic methods, and the therapeutic outcomes of 49 patients diagnosed as abdominal tuberculosis between 2003 and 2014 were retrospectively analyzed. Results: The patients were classified into four subgroups including peritoneal (28), nodal (14), intestinal (5), and solid organ tuberculosis (2). The most frequent symptoms were abdominal pain, abdominal distention and fatique. Ascites appeared to be the most frequent clinical finding. Ascites and enlarged abdominal lymph nodes were the most frequent findings on ultrasonography and tomography. Diagnosis of abdominal tuberculosis was mainly depended on histopathology of ascitic fluid and biopsies from peritoneum, abdominal lymph nodes or colonoscopic materials. Forty patients healed with standart 6-month therapy while extended treatment for 9-12 months was needed in 8 whom had discontinued drug therapy and had persistent symptoms and signs. One patient died within the treatment period due to disseminated infection. Discussion: The diagnosis of abdominal tuberculosis is often difficult due to diverse clinical presentations. The presence of ascites, personal/familial/contact history of tuberculosis, and coexisting active extraabdominal tuberculosis are the most significant marks in diagnosis. Diagnostic laparoscopy and tissue sampling seem to be the best diagnostic approach for abdominal tuberculosis.