Total antioxidant capacity: a biomarker in biomedical and nutritional studies

Total antioksidan kapasitesi: biyomedikal ve besinsel çalışmalarda bir biyomarkör

Özet

Antioksidan savunmalar zayıfladığında vücut hücreleri ve dokuları disfonksiyon ve/veya hastalık geliştirmeye daha yatkın hale gelirler. Böylece, yeterli antioksidan düzeylerinin doz aşılmadan sürdürülmesi, çok sayıda hastalık durumunu önlemek ve hatta control altına almak için gereklidir. Bu derleme makale biyokimyada, tıpta, gıda ve beslenme bilimlerinde bir hastalık biyomarkörü olarak TAC, total antioksidan kapasite testi, kullanımını anlatmakta ve ve tartışmaktadır. Birçok farklı patofizyolojik durumda (kalp hastalıkları ve vasküler hastalıklar, diyabet, nörolojik ve psikiyatrik hastalıklar, renal hastalıklar ve akciğer hastalıkları) kullanımı için çeşitli uyarıların dikkatlice yapılmasının gerekliliğine rağmen (uygun metodun seçilmesi, hücresel antioksidanlar gibi diğer antioksidanların kullanımı, genetik antioksidan cevap elementleri (ARE) veya antioksidan vitaminler ve değerli oksidatif/nitrozatif biyomarkörlerin kullanımı) TAC teşhis ve prognozda kullanılacak güvenilir bir biyomarkör olabilir. TAC, hastalık risklerinin ve hastalıkların önlenmesi için anti yaşlanma stratejileri de dahil olmak üzere, TAC açısından zengin yiyeceklerle besinsel müdahaleler gerçekleştirmek üzere kullanılabilir.

Abstract

When antioxidant defenses are weakened, body cells and tissues become more prone to develop dysfunction and/or disease. Then, the maintenance of adequate antioxidant levels, but not overdosage, is essential to prevent or even manage a great number of disease conditions. This review strongly describes and discusses the use of TAC, total antioxidant capacity test, as a biomarker of disease in biochemistry, medicine, food and nutritional sciences. In many different pathophysiological conditions (heart and vascular diseases, diabetes mellitus, neurological and psychiatric disorders, renal disorders and lung diseases), TAC could be a reliable biomarker of diagnostics and prognostics, although several cautions for its use should be carefully done (choice of apropriate method, use of other antioxidant biomarkers such as cell antioxidants, genetic antioxidant-response elements (ARE) or antioxidant vitamins, and use of valuable oxidative/nitrosative biomarkers). TAC could be useful to evaluate nutritional interventions with TAC-rich foods on disease risk and prevention, including anti-aging strategies.