Vesicoureteral reflux in children clinic-radiologic evaluation-follow-up

Özet

Vesikoureteral reflüsü olan 164 çocuk (123 kız-41 erkek) retrospektif olarak bu çalışmaya alındı. Başvurudaki klinik, laboratuar ve radyolojik değerlendirmeler yapıldı. Tanı sırasındaki IVP, USC ve DMSA bulguları karşılaştırıldı. Bu hastaların medikal ve cerrahi tedavi sonrası izlem sonuçları (6 ay-12 yıl, 3.16±2.73 yıl) araştırıldı. Yeni skar gelişimi medikal izlenen grupta %2.1, cerrahi uygulanan grupta %6.8 bulundu. Sonuç olarak, cerrahi olarak başarılı tedavi edilen hastalarda antireflux cerrahi skar progresyonunu önleyememektedir. Bu hastalar yeni skar oluşumu, proteinuri, renal fonksiyon ve kan basıncı açısından düzenli olarak nefroloji izleminde de olmalıdırlar.

Abstract

A total one-hundred sixtyfour children (123 girls -41 boys) with vesicoureteral reflux entered this retrospective study. Clinical and laboratory fea-tures and radiologic examinations were evaluated at onset. The value of the IVP, USG and DMSA findings were compared at the diagnosis. The results of the long term follow up (6 months -12 years, 3.16 ± 2.73 years) of these patients with medical and surgical treatment were also investigated. New renal scarring developed in 2.1% of medically and 6.8% of surgically treated patients. We concluded that antireflux surgery did not prevent progression of renal scarring. Therefore, even children who have had successful surgical treatment should remain under regular nephrological supervision with particular attention to new scars, proteinuria, renal functions and blood pressure.