2004-2008 Yılları Arasında Yenidoğan Yoğun Bakım Ünitesinde Pnömotoraks Tanısıyla İzlenen Olguların İncelenmesi

Özet

Amaç: Pnömotoraks; yenidoğan döneminde solunum sıkıntısı yapan nedenlerden biri olup, mekanik ventilasyon tedavisi, Mekonyum Aspirasyonu Sendromu (MAS), Respiratuar Distress Sendromu (RDS) ve Perinatal Asfiksi (PNA) nedeniyle canlandırma işlemi uygulanan olgularda gelişme riski yüksektir. Semptomatik veya asemptomatik seyredebilir. Bu çalışmada hastanemiz üçüncü düzey yenidoğan yoğun bakım ünitesinde semptomatik pnömotoraks saptanan ve izlenen olgular geriye dönük olarak incelendi. Yöntemler: Yenidoğan Yoğun Bakım Ünitesinde (YYBÜ) Ocak 2004-Aralık 2008 tarihleri arasında pnömotoraks tanısıyla izlenen 112 olgu geriye dönük olarak değerlendirildi. Olguların demografik özellikleri, aldığı tanılar, tedavi girişimleri, YYBÜ'de yatış süreleri ve prognoz irdelendi. Bulgular: 2004-2008 yılları arasında neonatoloji ünitemize 26.093 hasta yatırılarak bunların 1821'i üçüncü düzey YYBÜ'de izlendi. Solunum sıkıntısı nedeni ile izlenen 1.638 hastanın 112'sinde pnömotoraks saptandı. Çalışmamızda neonatoloji ünitesinde yatan hastalarda semptomatik pnö- motoraks sıklığı % 0.43 iken, solunum sıkıntısı nedeniyle YYBÜ'de izlenenlerde sıklık % 6,8 idi. Erkeklerde ve term bebeklerde sıklık yüksekti. Çoğu olguda pnömotoraks gelişimi tek taraflı olup, yerleşimi sağ taraftaydı. Çalışmamızda 82 olguda mekanik ventilasyon uygulanmadan spontan pnö- motoraks gelişirken, 30 olguda pnömotoraks mekanik ventilasyon seyrinde tanımlandı. Olguların % 20.5'i kaybedildi. Sonuç: Çalışmamızda yer alan olgularda görülen pnömotoraksın en sık nedenleri; yenidoğanın geçici taşipnesi (TTN) ve RDS idi. Mortaliteyi etkileyen en önemli faktörlerin düşük gestasyon haftası ve doğum odasında resüsitasyon olduğu saptandı