Sadece Yaramazlık mı Yoksa Bir İşaret Mi? Çocuklarda Dış Kulak Yolunda Yabancı Cisim

Is it Merely Mischief or a Sign? Children with a Foreign Body in the External Acoustic Meatus

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı, çocuklarda dış kulak yolunda yabancı cisim ile kulak sorunları arasında bir ilişki olup olmadığının saptanmasıdır. Yöntemler: Bu prospektif kontrollü çalışmada, çalışma grubu dış kulak yolu kanalında yabancı cisim saptanan 46 çocuk, kontrol grubu ise kulak burun boğaz şikayeti olmayan 46 çocuktan oluşturuldu. Yabancı cisim çıkarıldıktan sonra çalışma grubuna ve kontrol grubuna timpanometri uygulandı. Veriler arasında yaş, cinsiyet, yabancı cisim olan kulak, yabancı cisim tipi, yabancı cismin kaldığı süre, yabancı cismin çıkarılmasına ait ayrıntılar ve timpanometri sonuçları yer aldı. Bulgular: Çalışma grubundaki çocukların 15’i (%32,6) tip A, 7’si (%15,2) tip C1, 9’u (%19,6) tip C2 ve 15’i (%32,6) tip B timpanometriye sahipti. Buna karşın, kontrol grubundaki çocukların 34’ü (%73,9) tip A, 5’i (%10,9) tip C1, 3’ü (%6,5) tip C2 ve 4’ü (%8,7) tip B timpanometriye sahipti. B tipi timpanometriye sahip çocukların yüzdesi, çalışma grubunda anlamlı olarak daha yüksekti (p=0,005) ve A tipi timpanometri yüzdesi kontrol grubunda anlamlı derecede yüksekti (p

Abstract

Objective: The aim of this study was to determine whether any relationship exists between foreign body in the external acoustic meatus andundiagnosed ear disorders in children.Methods: In this prospectively designed case-control study, 46 sequential children with foreign body in the external acoustic meatus comprisedthe study group and 46 children without ear, nose, and throat complaints comprised the control group. Children in both groups underwenttympanometry after the removal of the foreign body. Data included age, sex, the side of the ear with the foreign body, the type of the foreignbody, the duration of the presence of the foreign body, details of the removal of the foreign body, and tympanogram type.Results: Fifteen (32.6%) children in the study group had type A tympanogram, 7 (15.2%) had type C1, 9 (19.6%) had type C2, and 15 (32.6%) hadtype B. In contrast, 34 (73.9%) children in the control group had type A tympanogram, 5 (10.9%) had type C1, 3 (6.5%) had type C2, and 4 (8.7%)had type B. The percentage of children with type B tympanogram was significantly higher (p=0.005) in the study group and that of children withtype A tympanogramwas significantly higher (p