Dergiler / Hamidiye Medical Journal / 2021 / Cilt: 2 - Sayı: 1
İstanbul-Türkiye’den Sağlık Çalışanlarında HIV Bilgisi ve Stigması Üzerine Bir Çalışma
- Sayfa
- 27–36
- DOI
- —
Özet
Amaç: İnsan bağışıklık eksikliği virüsü (HIV) dünya üzerinde 38 milyon insanı etkileyen küresel bir halk sağlığı sorunudur. Dünya genelinde yıllık yeni olgu sayısı azalırken, ülkemizde bu sayı giderek artmaktadır. HIV ile ilgili bakım zincirinin her alanında bulunan sağlık çalışanlarında HIV stigması büyük bir problemdir. Bu nedenle çalışmamızda sağlık çalışanlarının HIV/AIDS ile ilgili bilgi ve tutumlarını değerlendirmeyi amaçladık. Gereç ve Yöntemler: Çalışma 2019 Temmuz-Ekim ayları arasında herhangi bir nedenle Sağlık Bilimleri Üniversitesi Şişli Hamidiye Etfal Eğitim ve Araştırma Hastanesi çalışan sağlığı polikliniğine gelen ve çalışmaya katılmayı kabul eden; bir yıl ve üstünde Şişli Hamidiye Etfal Eğitim ve Araştırma Hastanesinde aktif çalışan sağlık çalışanlarına yapılmıştır. Katılımcılara tarafımızdan hazırlanan bilgi formu yüz yüze sorgulama yöntemi ile uygulanmıştır. İstatistiksel analizde SPSS programı kullanılmıştır. Bulgular: Çalışmaya toplam 332 kişi katılmış olup; yaş ortalaması 28,5 (min: 21-maks: 60) idi. Katılımcılardan bulaş yolunu bilme açısından başarılı olanların oranı %52,4 (n=174), en fazla bilinen doğru yol “cinsel yol ile bulaş” ve yanlış yol “vücut sıvıları” idi. %17,8 “Tüm HIV (+) bireyler karantinaya alınmalıdır” yargısına katılmıştır. %20,2 “Çocuğumu, ebeveyni HIV (+) olan çocukla görüştürmem”, %9,6 “HIV (+) bireyler dışarıdan görülebilen işaret taşımalıdır.” ve %5,4 “HIV sadece eşcinsellerde görülür” yargılarına katılmışlardır. Karantina ve işaret taşıma yargılarında hemşireler ve personeller yüksek oranda katılıyorum cevabı verirken, “HIV (+) bireyler sağlık kurumlarında çalışmamalıdır” ve “HIV (+) öğretmenin olduğu sınıfta çocuğumun eğitim almasını istemem.” yargılarına doktorlar daha sık katılıyorum cevabı vermiştir. “HIV sadece eşcinsellerde görülür” yargısına ise personeller en sık katılıyorum cevabı vermiştir. Eğitim alma durumu, stigma ile ilgili Likert tipi sorularla karşılaştırıldığında, 4 soruda da anlamlı farklılık saptanmıştır (p=0,000). Sonuç: Sağlık çalışanlarının bilgi eksikliği ve önyargıları HIV (+) bireyler için stigma açısından ciddi sonuçlar doğurabilir. Verilen eğitimlerde teknik konuların yanında bu kişilerin karşılaştıkları problemleri ortaya koyan eğitimlerin verilmesi, stigmanın sonuçlarının ortaya konması sağlık çalışanlarının empati kurmasını sağlayarak; stigmanın ortaya çıkardığı kısır döngünün kırılmasına neden olabilir.
Abstract
Background: Human immunodeficiency virus (HIV) is a global public health problem affecting over 38 million people. While the yearly number of new cases is reducing in the world, this number is increasing in our country. Among the health care workers (HCW), stigma is an important obstacle. We aimed to assess the knowledge and attitudes related to HIV/AIDS among HCW. Materials and Methods: The study included HCW actively working at University of Health Sciences Turkey Şişli Hamidiye Etfal Training and Research Hospital for one year or longer, who visited the hospitals exclusive health clinic for hospital personnel for any reason from July to October 2019 and agreed to participate in the study. Participants took an information form prepared by researchers in face-to-face interviews. The statistical program SPSS was used to analyze data. Results: A total of 332 participants with the mean age of 28.5 years (min 21, max 60) were included. 52.4% (n=174) successfully identified the transmission routes and the most known route was “transmission by sexual routes” and the most mistaken route was “body fluids”. 17.8% responded with “I agree” to the “all HIV (+) individuals should be quarantined” statement, 20.2% agreed that “I wouldn’t let my child meet with the child of an HIV (+) parent”. 9.6% agreed with “HIV (+) individuals should carry an externally visible sign” and 5.4% agreed “HIV is only seen in homosexuals”. Nurses and personnel had high agreement rates with the quarantine and labeling judgments. Personnel most frequently agreed with “HIV is only seen in homosexuals”. When education status and Likert-type questions about stigma were compared, there were significant differences identified for all 4 questions (p=0.000). Conclusion: Inadequate information and prejudices of HCW may lead to serious results in terms of stigma for HIV (+) individuals. Providing information about problems encountered by these people and revealing the outcomes of stigma may ensure HCW to develop empathy and break the negative feedback cycle of stigma.