Kompozit restorasyonlarda uygulanan iki farklı bitirme ve parlatma setinin etkilerinin profilometre ve SEM ile değerlendirilmesi

The evaluation of two different finishing and polishing systems for composite resins by prophylometer and SEM

Özet

Plak retansiyonunun oluşamadığı bir restoras¬yon yüzeyi elde etmek için kompozit restoras¬yonların yüzey düzgünlüklerinin oldukça iyi ol¬ması istenir. Bu sebeple klinikte kullanılan kompozit materyallerinin bitirme ve parlatma işlemlerinin iyi yapılması gereklidir. Bu çalış¬mada, ön ve arka dişlerde kullanılabilen üç çe¬şit kompozit resin (Clearfil APX, Z 100, De¬neysel) ile bir çeşit poliasit modifiye kompozit resin (Dyract) kullanıldı. Çalışma materyallerin¬den elde edilen disklerin yüzeylerine , Sof-Lex (kuru) ve Hawe Neos dental (sulu) bitirme ve parlatma setleri yardımıyla, bitirme ve parlat¬ma işlemleri yapıldıktan sonra yüzey düzgün¬lükleri profilometre ve SEM ile değerlendirildi. Çalışmayı oluşturan materyallerin hepsinde, her iki bitirme ve parlatma setinin oluşturduğu yüzey pürüzlülük değerlerinin karşılaştırılma¬sında, istatistiksel olarak anlamlı bir fark göz¬lenmemiştir (p>0.05). SEM görüntülerinde ise Z 100 ve deneysel kompozit materyallerinin , bitirme ve parlatma işlemlerinden sonra, diğer¬lerinden daha düzgün yüzeye sahip olduğu gözlemlenmektedir.

Abstract

A highly polished composite restoration is ne¬cessary to help promote a plaque-free envi¬ronment. Thus, maximum care should be ta¬ken of the finishing and polishing process for the composite resin materials used in the cli¬nic. In this study three different composite re¬sin types (Clearfil APX, Z 100, Experimental) only one type of polyacid-modified composite resin (Dyract) were used to determine the sur¬face roughness. With this aim, by the help of Sof -Lex (dry) and Hawe Neos dental (wet) fi¬nishing and polishing sets, after carrying out the finishing and polishing process on the sur¬faces of the discs obtained from the studying materials, their surface roughness were evalu¬ated with prophylometer and SEM. The surfa¬ce roughness of each sample was measured with a roughness analyser. Following the prophylometer examination all samples were evaluated by SEM. Statistical analyses indica¬ted insignificant differences between two finis¬hing and polishing sets (p>0.05). On the other hand in SEM, it has been observed that, after the process of finishing and polishing, Z 100 and experimental composite materials have smoother surface than the others.