Dergiler / Hacettepe Dişhekimliği Fakültesi Derg.(. Clinical Dentistry and Research) / 2006 / Cilt: 30 - Sayı: 3
Fiber ile güçlendirmenin akrilik esaslı protez kaide materyalinin kırılma tokluğu üzerine etkisinin incelenmesi
- Sayfa
- 3–14
- DOI
- —
Özet
Amaç: Bu çalışmanın amacı, fiber ile güçlendirmenin polimetilmetakrilat (PMMA) esaslı protez kaidesi akriliğinin esneklik ve kırılma direnci üzerine etkisinin incelenmektedir. Gereç ve Yöntem: Karbon, kevlar49, e-cam, s-cam fiberler 5mm boyutunda ve gelişigüzel olarak PMMA matrikse yerleştirilmiştir. Esneklik dayancı, esneklik modülüsü, kırılma tokluğunun (Kıc) fiber tipi ve hacimsel yüzdesine (%0,5, %1, %1,5) göre değişimi 3-nokta eğme testi ile belirlenmiştir. Elde edilen değerler, istatistiksel olarak anlamlı farklılıkların belirlenebilmesi için tek yönlü varyans analizi (one-way analysis of variance-ANOVA) kullanılarak incelenmiştir. Bulgular: Kırılma direncinin iyileştirilmesinde en etkin fiber karbon olup, en az etki gösteren e-cam fiberler olarak bulunmuştur. Eğilme dayancı fiber ilavesi ile artış göstermemiştir. Bunun nedeninin zayıf matriks fiber arayüz dayancının olduğu düşünülmektedir. Kırılma sonucu çekilen SEM incelemeleri, fiberlerin çatlakların ilerlemesindeki geciktirici etkisini göstermektedir. Sonuç: Fiber ilavesinin PMMA’ın kırılma tokluğu özelliklerinde artışa neden olduğu düşünülmektedir. Fiberlerin yapıdan kopması ve ayrılmasının etkin bir enerji absorbsiyon mekanizması olduğu düşünülmektedir.
Abstract
Objective: The study investigated the effects of fiber reinforcing on the flexural and fracture resistance of polymethylmethacrylate (PMMA) type, denture base acrylic resin. Materials Methods: Carbon, kevlar49, e-glass, s-glass fibers were used for reinforcement. Discontinuous fibers 5 mm in length were added to PMMA. The variation of flexural strength, flexural modulus, plain strain fracture toughness (Kıc) against fiber type and fiber volume percentage (%0,5, %1, %1,5), were determined with the 3-point bending test. The values obtained were tested for statistical significance using one-way analysis of variance-ANOVA. Results: The fiber most effective for increasing the fracture resistance was the carbon, while the least effective was e-glass. The flexural strength was not improved by fiber additions because of the poor fiber-matrix interface strength. Fractographic analysis showed the retarding effect of fibers on the propagation of cracks. Conclusion: It was concluded that fiber addition significantly improves the fracture toughness of PMMA. Fiber pull-out and fiber splitting were observed to be effective energy absorption mechanisms.