Dentin aşırı hassasiyeti

Özet

Dentin aşırı hassasiyeti dişte herhangi bir dental defekt veya patoloji olmadığı halde termal, buharlaşma, dokunma, osmotik veya kimyasal uyarılara cevap olarak artan, açık dentin yüzeyinde oluşan kısa süreli ve keskin ağrı reaksiyonu olarak tanımlanabilir. Dentin aşırı hassasiyeti oluşumunda iki etken önemlidir: mine kaybı veya dişeti çekilmesi nedeniyle dentin yüzeyinin açığa çıkması ve dentin tübüllerinin oral kavite ve pulpaya doğru açık olması gereklidir. Tedavisi tübüllerdeki sıvı akışını azaltmaya ve pulpadaki sinir iletimini bloke eden ajanların kullanımına dayalıdır. Tedavi planlamasında sadece tedavisi değil etiyolojik ve eğilim faktörleri dikkate alınmalıdır. Bu derlemede dentin aşırı hassasiyetinin tanımı, epidemiyolojisi, morfolojisi, terminolojisi, mekanizması, etyolojisi, teşhis ve tedavi planlaması tartışılacaktır.

Abstract

Dentine hypersensitivity has been defined as a short, sharp pain arising from exposed dentin in response to stimuli typically thermal, evaporative, tactile, osmotic or chemical and which cannot be described to any other form of dental defect or pathology. Two processes are essential for the development of dentin hypersensitivity: dentin must become exposed, through either loss of enamel or gingival recession, and the dentin tubulus must be open to both the oral cavity and the pulp. Treatment can be designed to reduce fluid flow in the tubules and block the nerve response in the pulp. Management strategies, which take into account aetiological and predisposing factors, rather than treatment alone, should be considered. In this review we will discuss the definition, epidemiology, morfology, terminology, mechanism, aetiology, diagnosis and management of dentin hypersensitivity.