Dağlık Karabağ Sorunu: Ermenistan için Çözümsüz Çatışma Olmasının Nedenleri

Özet

Ermenistan ile Azerbaycan arasında Dağlık Karabağ sorunu ile ilgili yaşanan çatışma 1988-1994 yılları arasında şiddetlenmiştir. Bununla birlikte, Dağlık Karabağ sorunu yıllardır tanık olunan dondurulmuş çatışmalardan biri olarak kabul edilmektedir. Diğer devletler ve uluslararası örgütler sözkonusu çatışmayı durdurmak ve çatışmanın yayılmasını önlemek amacıyla barışçıl çözümü savunmuştur. Sorun pek çok aşamadan geçmiş, ancak AGİT Minsk grubunun gözetiminde yıllarca süren müzakerelere rağmen nihai çözüme ulaşamamıştır. Bu çerçevede, makalenin temel amacı, Ermenistan açısından barışçıl çözümün ve uzun süreli barışın tesis edilmesini engelleyen belli başlı önleyici faktörleri anlamaktır. Bu hususlar dahilinde sözkonusu çatışmanın analizinde, ulusal tarih ve kimlikleri akışkan, zaman içinde oluşan ve gelişen kavramlar olarak ele alan ve temelde yapanlar, yapılar ve kurumlar arasındaki sosyal ilişkilerin etnik çatışmalara yol açtığını ileri süren "inşacı teori" kullanılacaktır. Etnik grupları, doğuştan ve verili bir biçimde var olan, somut ve bağımsız oluşumlar olarak ele alan özcü yaklaşımın aksine, çözümsüzlüğü inşacı çerçeveden açıklamak önemli bir farklılık oluşturmaktadır. Bu anlayışa göre, devletlerin politikaları da devletlerarası algılar, beklentiler, kendilerine ve diğerlerine karşı geliştirdikleri kavramlara göre kurgulanmaktadır. Sonuç olarak, yalnızca tek taraflı olarak "tarihsel nefret" paradigmasını vurgulamak yerine, "güvenlik sorunu", "düşman imajı", "bölgede çıkarları olan diğer ülkelerin katılımı" ve en önemlisi "Ermenistan'ın iç siyaseti" Ermenistan açısından çatışma çözümsüzlüğüne katkıda bulunan faktörler olarak ele alınmaktadır

Abstract

The conflict between Armenian and Azerbaijan around Nagorno-Karabakh was violent between 1988 and 1994. Nevertheless, Nagorno-Karabakh dispute is regarded as one of the frozen conflicts, which has been witnessed for many years. In order to stop and contain the conflict, other states and international organizations advocated peaceful settlement. However, the problem went through a number of phases and has not reached a final solution despite of many years of negotiation under the auspices of the OSCE Minsk Group. In this context, the objective of this paper is to understand the main impeding factors that prevent peaceful resolution and establishment of a Stratejileri long-lasting peace for Armenia. As a framework to analyze the case of Armenia-Azerbaijan dispute over Nagorno-Karabakh, this paper uses the “constructivist theory”, which explains national histories and identities as fluid, evolving, and formed over time, and which claims that it is mainly social relationships between agents, structures, and institutions that can lead to ethnic conflicts. Contrary to the primordialist approach, which treats ethnic groups as concrete and independent entities that exist inherently, the explanation of intractability within a constructivist framework constitutes the main difference. In view of this, government policies are also constructed according to interstate perceptions, expectations and the concepts developed towards themselves and others. As a result, rather than only including one-dimensional “ancient hatred” paradigm; “the problem of security”, “image of enemy”, “other countries” involvement with having interests in the region”, and most importantly “internal politics” can be regarded as the contributors to intractability for Armenia