Sanat, kent ve mimarlık eleştirisi için ortak bir tema: Kent kolajları

Özet

Geleneksel olarak kağıt, makas yapıştırıcı kullanarak, günümüzde ise bilgisayar simülasyonu ile de hazırlanabilen kolajlar çağdaş sanat ve mimarlık tartışmaları için yeni bir ortam oluşturmaktadır. Kolajlar, mimarlık ortamına diğer sanatlarda olduğu gibi bir araç olarak değil de, modern mimarlığın estetik kurgularını eleştirmek ve parçalamak amacıyla katılmışlardır. Archigram grubu 1960’larda kolajı mimari ve kentsel estetik repertuarına katmıştır. Colin Rowe ve Fred Koetter'ın 1975’de kent kuramlarını çok etkili simgesel referanslar durumu yaratan süreksiz fragmanların toplamı olarak ortaya koydukları Kolaj Kent çalışması post modern kentsel estetik anlayışının önemli bir köşe taşıdır. Calvino’nun Görünmez Kentler çalışmasında ise kentsel ilişkiler yeniden kurgulanıp dönüştürülürken yaşam kolajlar olarak algılanmaktadır. Nils Ole Lund Kent Kolajları çalışmalarında bu tekniği sanat, kent ve mimarlık eleştirisi için ortak bir tema olarak kullanmaktadır

Abstract

Collages, traditionally made by using paper and scissors, today also with computer simulations, entered to the architectural discourse not as a device as in the other arts, but to critique and dismantle the aesthetic structures of modern architecture. Archigram has utilized collage in the repertoire of architectural and urban esthetics in 1960’s. In 1975 Colin Rowe and Fred Koetter set out their theory of Collage City, in their book with the same title where they envisaged the city as an aggregate of discontinuous fragments, creating a highly impacted condition of symbolic references all constructed from disparate elements, artifacts and allusions. In Calvino’s Invisible Cities, while the urban relations are transformed and renewed, life is perceived as collages. Nils Ole Lund however, in his urban collages refers to the technique of collage as a common theme for art, city and architecture criticism.