UVA uygulamalarıyla topraktaki PCB’lerin gideriminde $H_2O_2$ kullanımı

Özet

Bu çalışmada, topraktaki PCB kirliliğinin uzaklaştırılması için UV uygulamalarında belli dozlarda (%1, %10 ve %20) $H_2O_2$ kullanımının $sum82$ PCB giderim verimine etkilerini belirlemek amaçlanmıştır. Çalışma kapsamında alınan toprak örnekleri tasarlanan düzenekte 24 saat boyunca 18 oC ve 30 oC sıcaklıklarda, UV A ışınlarına maruz bırakılarak PCB giderim uygulamaları gerçekleştirilmiştir. UV A uygulamalarında sonrasında katkı maddesi kullanımıyla beraber 18 oC’de giderim verimi %82 iken, 30 oC’de %95’e ulaşmıştır. En verimli (%95 PCB giderimi) doz 30 oC’de %10 $H_2O_2$ olarak belirlenmiştir. Türler bazında bakıldığında ağır klorlu türlerin gideriminin yüksek olduğu görülmüştür. Dutch $sum7$ PCB türleri için tüm uygulamalar incelendiğinde, %90’ın üzerinde giderim verimleri elde edilmiştir. PCB izomerlerinin üç (yutma, dermal, soluma) ana yolla maruziyetlerinin kanser riski olasılık tespiti yapılmış ve PCB türlerinin kanserojenik potansiyel risk değerleri ile toksisite değerleri belirlenmiştir. Bursa’da sanayi bölgesi yakınından alınan toprak örneklerinin kanser riski analizi sonucunda “çok düşük risk” grubunda yer aldığı ve toksisite açısından sağlık riski oluşturmadığı belirlenmiştir.

Abstract

In this study, it was aimed to evaluate the removal efficiency of $sum82$ species of PCB, with the addition of $H_2O_2$ at certain doses (1%, 10% and 20%) in UVA applications to removal ofPCB pollution from soil. Soil samples were exposed to UV rays at 18℃ and 30℃ for 24 hours and PCB removal applications were performed.. During UVA applications, with the use of additive, the total removal efficiency at 18℃ was 82%, while it reached 95% at 30℃. The most effective (95% PCB removal) dose was determined as 10% $H_2O_2$ at 30°C. On the basis of PCB species, the removal of heavy chlorinated species was found to be high. When all applications for Dutch $sum7$ PCB species were examined, over 90% removal efficiencies were obtained. The cancer risk probability of three main exposure (ıngestion, dermal, inhalation) of PCB isomers were determined. Furthermore, carcinogenic potential risk and toxicity values of PCB species were determined. As a result of the cancer risk analysis, it was determined that the soil samples taken from the vicinity of the industrial zone in Bursa were in the “very low risk ”group and there was no health risk in terms of toxicity.