Mine ve dentin kırıklarında ön dişlere farklı tekniklerle yapılan restorasyonlarda kenar sızıntısı ve kenar uyumunun in vitro olarak incelenmesi

In vitro evaluation of microleakage and marginal adaptation of restorations performed with different techniques in enamel and dentin fractures of anterior teeth

Özet

Bu çalışma, mine ve dentin içeren,kron kırıklarında kırık parçanın yapıştırılmasıyla ve kompozit rezinlerle yapılan restorasyonlarda kenar sızıntısı ve uyumunu incelemek amacıy!a gerçekleştirilmiştir. Seksen dört adet alt kesici koyun dişi kesici kenara 3 mm mesafeden yat'ly^trak kırılmıştır. Birinci grupta kırık parçalar dişlere Scotchbond Multi Purpose Plus, ikinci grupta ise PQ1 mine ve bağlayıcı ajanlar1 ile yapıştırılmıştır. Üçüncü ve'dördüncü gruplarda sırasıyla Scotchbond Multi Purpose Plus bağlayıcı ajan / Valux Plus kompozit rezinle ye PQ1 bağlayıcı ajan / Amelogen Univer¬sal kompozit rezinle restore edilmiştir. Tüm restorasyonlara termal siklus uygulanmış, %0.5'lik bazik fuksin solüsyonunda 24 saat bekletilmiş ve örneklerden longitudinal kesitler alınarak stereomikroskopta kenar sızıntısı yönünden incelenmiş¬tir. Termal siklus sonrasında her gruptan rastlantısal olarak seçilen birer örnekte restorasyonların kenar uyumu tarama elektron mikroskobu ile incelenmiştir. Yapıştırma gruplarının bukkal ve lingual yüzlerindeki kenar sızıntısı derecelerinin kompozit restorasyon gruplarından istatistiksel olarak daha fazla olduğu bulunmuştur. Yapıştırma ve kompozit restoras¬yonların yapıldığı gruplarda kullanılan materyaller arasında kenar sızıntısı miktarları açısından istatistiksel olarak anlam¬lı fark olmadığı bulunmuştur. Tarama elektron mikroskobu analizinde PQ1 bağlayıcı ajan ve Amelogen Universal kompo¬zit rezinle restore edilen örneğin bukkal yüzünde, diş dokuları ve restorasyon arasında tam bir adaptasyon gözlenirken diğer gruplarda aralanmalar olduğu saptanmıştır.

Abstract

The aim of this study was to examine the microleakage and marginal adaptation of restorations performed by fragment reattacment and composite resins in crown fractures involving enamel and dentin. Eighty-four lamb mandibular incisors were fractured horizontally at a distance of 3 mm from the incisal edge. In the first group, Scotchbond Multi Purpose Plus and in the second group PQ1 bonding agents were used for reattachment. The fractured teeth in the third and fourth groups were restored with Scotchbond Multi Purpose Plus / Valux Plus and PQ1 /Amelogen Universal, respectively. The restorations were thermocycled, kept.in 0.5% basic fuchsin solution for 24 hours, sectioned longitudinally and examined by a stereomicroscope. After thermocycling one sample was selected randomly in each group to examine the marginal adaptation. The microleakage scores of buccai and lingual areas in the reattachment groups were found to be statistically higher than those of the composite restoration groups. There were no statistically difference among the materials used in either reattachment or composite groups. In SEM analysis, a perfect adaptation between tooth and restoration was observed in the buccai