Validity and reliability of the Turkish version of the vertigo handicap questionnaire (VHQ) in a group of patients with vertigo

Vertigo Handikap Anketi'nin (VHA) Türkçe uyarlamasının geçerliliği ve güvenilirliği

Özet

Amaç: Vertigo Handikap Anketi (VHA) vertigonun sık görülen psikososyal ve algısal sonuçlarım değerlendirir. Bu araştırmada VHA'nun Türkçe uyarlamasının vertigo şikayeti ile başvuran ve çalışma desenini tamamlayan 32 hastada yapısal ve içsel tutarlılık, test tekrar test güvenilirliği, geçerliliği incelenmiştir. Yöntem: Vertigo şikayeti ile başvuran Kulak Burun Boğaz bölümü tarafından vertigo semptomları değerlendirilen 60 hasta araştırmaya alınmış, çalışmayı 32 hasta tamamlamıştır. Hastalar birbirinden 24 saat ara ile iki ayrı oturumda VHA 'yi yanıtlamıştır. Hastaların 24'û bayan, 8'i erkek, yaş ortalaması 41,4 (SD 10.4) bulundu. Tüm hastalara VHA, Vertigo Semptom Ölçeği (VSÖ), Hastane Anksiete ve Depresyon Ölçeği (HADÖ) ve Kısa Yeti Yitimi Ölçeği (KYÖ) uygulanmıştır. Bulgular: Hastaların tamsa! sınıflandırması: 13 hastada "Benign Paroksismal Pozisyonel Vertigo" (BPPV), 6 hastada klasik Meniere hastalığı semptomları bulunmaktadır. Kalan 13 hasta ise herhangi bir sınıflandırmaya tam olarak uymamaktadır. Test tekrar test güvenilirliği: VHA ortalama puanlan değerlendirildiğinde iki oturum arasında anlamlı bir farklılık bulunmamıştır (p>0.05). İki ayn ölçüm ortalama puanlan arasında yüksek pozitif korelasyon bulunmuştur (r=0.5, p=0.003). VHA yüksek iç tutarlılık düzeyine sahiptir (Cronbach alfa = 0.80). Ortalama VHA puanı 43.4±16 bulunmuştur. Test geçerliliği sınanması amacıyla sağlıklı kontrol grubuna da VHA uygulanmıştır. Bulgularımıza göre başdönmesi olanlar sağlıklı kontrol grubuna göre anlamlı olarak daha yüksek handikap puanlan almaktadır. KYÖ ile VHA ortalama puanlan arasında korelasyon incelenmiştir. Sonuçta yüksek bir korelasyon bulunmuştur (r=0.64, p

Abstract

Purpose: The Vertigo Handicap Questionnaire (VHQ) assesses common perceptions and the psychosocial consequences of vertigo, which include restriction of physical and social activities, and anxieties about vertigo and its effect on social relationships. The aim of this study was to determine the validity of the Turkish translation of the VHQ for Turkish vertiginous patients. The Turkish translation of the VHQ and Vertigo Symptom Scale (VSS) was administered to a Turkish sample of 32 veritigous patients and 30 healthy controls. Methods: Vertigo symptoms were evaluated with a structured interview. Neuro-otological function was assessed by otorhinolaryngological examination. The study group consisted of 32 patients with vertigo who completed the VHQ on 2 occasions with a 24-hour interval, and 30 healthy control subjects. There were 24 female and 8 male vertiginous patients with a mean age of 41.4. Otorhinolaryngological examination the VHQ, the VSS, the Hospital Anxiety and Depression Scale (HADS), and the Brief Disability Scale (BDQ) were applied to all patients. The VHQ was also applied to the control group. Results: The diagnostic classification of the patients was as follows: 13 patients had the classic symptoms of "benign paroxysmal positional vertigo" (BPPV), and 6 had symptoms of Meniere disease. The remaining patients did not fit any specific classification. Mean handicap score was 43.4±16. VHQ scores did not differ significantly between the 2 occasions (p>0.05). A high correlation and high test-retest reliability between the 2 different measures were seen (r=0.5, p=0.003). The VHQ had a high level of internal consistency and reliability (Cronbach's alpha = 0.80). VHQ scores were significantly higher in the patient group than in the control group (p